مدل یابی بخشش بر اساس هوش اخلاقی، هوش معنوی و رشد اجتماعی با میانجی‌گری احساس گناه در دانشجویان

هدف: هدف پژوهش حاضر، مدل یابی بخشش بر اساس هوش اخلاقی، هوش معنوی و رشد اجتماعی با میانجی گری احساس گناه بوده است.روش‌شناسی: جامعه آماری پژوهش توصیفی-تحلیلی حاضر، شامل کلیه دانشجویان دانشگاه آزاد اسلامی به تعداد 10000 دانشجو که در سال تحصیلی 1401-1402 در دانشگاه مشغول تحصیل بوده‌اند. تعداد نمونه آماری این پژوهش (24*20)، 480 نفر از دانشجویان در نظر گرفته شده است. برای جمع‌آوری داده‌های موردنیاز از مطالعات کتابخانه‌ای و میدانی استفاده شده است.ابزار گردآوری اطلاعات شامل پرسشنامه هوش معنوی عبدالله زاده (1387)، هوش اخلاقی لنیک و کیل (2005)، رشد اجتماعی وایلند (1953)، بخشش هارتلند (2005)، احساس گناه گوکلر و جونز (1988) بوده است. آزمون‌های مورد استفاده شامل تحلیل عاملی تاییدی، نیکویی برازش، ضرایب مسیر و معنی‌داری، شاخص‌های نیکویی برازش، آزمون کولموگروف ‌اسمیرنوف، ضریب همبستگی پیرسون و شاخص‌های نیکویی برازش بود.یافته‌ها: نتایج پژوهش نشان داده است: بین هوش اخلاقی، هوش معنوی و رشد اجتماعی با احساس گناه رابطه منفی وجود دارد. بین هوش اخلاقی، هوش معنوی و رشد اجتماعی با بخشش رابطه مثبت وجود دارد. بین احساس گناه با بخشش رابطه مثبت وجود دارد.نتیجه‌گیری: نتایج این پژوهش نشان داد که هوش اخلاقی، هوش معنوی و رشد اجتماعی به طور مثبت بر بخشش تاثیر دارند، در حالی که احساس گناه نقش میانجی در این رابطه ایفا می‌کند.

modeling forgiveness based on moral intelligence, spiritual intelligence, and social development with the mediation of guilt in university students

objective: the present study aimed to model forgiveness based on moral intelligence, spiritual intelligence, and social development with the mediation of guilt.methodology: the statistical population of this descriptive-correlational study included all students of the islamic azad university, totaling 10,000 students enrolled in the 2022-2023 academic year. the sample size for this study was determined as 480 students (24*20). data collection was conducted through library research and field studies. the instruments used for data collection included the spiritual intelligence questionnaire by abdollahzadeh (2008), the moral intelligence questionnaire by lennick and kiel (2005), the social development scale by wyland (1953), the heartland forgiveness scale (2005), and the guilt scale by gockler and jones (1988). the statistical tests employed in this study included confirmatory factor analysis, goodness-of-fit indices, path coefficients and significance testing, the kolmogorov-smirnov test, pearson correlation coefficient, and additional goodness-of-fit indices.findings: the findings of the study indicated that there is a negative relationship between moral intelligence, spiritual intelligence, and social development with guilt. additionally, a positive relationship was found between moral intelligence, spiritual intelligence, and social development with forgiveness. moreover, a positive relationship was observed between guilt and forgiveness.conclusion: the findings of this study indicate that moral intelligence, spiritual intelligence, and social development positively influence forgiveness, while guilt plays a mediating role in this relationship.