بازنمایی توسعه در رمان «ره‎ش»

رضا امیرخانی در«ره‏ش» توسعه نامتوازن شهری را برآمده از نگاه فن‎سالاری مدیران می‎داند و آسیب‏های آن را از دید سنت‏گرایان به‎تصویر می‎کشد. هدف پژوهش، چگونگی بازنمایی الگوی توسعه در منازعه نگاه‏های سنتی و فن‎سالاری براساس روش نقد درونی ودیدگاه‎های انتقادی مکتب فرانکفورت دربارۀ سلطه تکنولوژی بر زندگی انسان است. گفتمان سنت‎گرایی و فن‏سالاری در قالب شخصیت‏های زن و مرد داستان و تفاوت‏های هویتی آنان، متقابل بازنمایی شده است. علا نماد فن‎سالاری، مدافع توسعه‏تکنوکراتیک و نوسازی است. لیا نماد سنت، حامی ساختارهای گذشته و منتقد تسلط سیستم و ساختارهای مدرن بر محیط‎زیست است. سیر داستان، گفتمان سنت را معقول‎تر و موجه‏تر نشان می‏دهد، گرچه در برابر قدرت فن‎سالاری، ضعیف و ناموفق جلوه می‎شود؛ به‏ویژه اینکه قدرت اجرایی گفتمان فن‏سالاری، بیشتر است و سنت با چالش‎های بیشتری روبه‏روست. امیرخانی، از مصادیق توسعه تکنوکراتیک فقط به زیرساخت‏های شهری پرداخته و بلندمرتبه‏سازی‏ها را عامل اصلی نامتوازنی شهر مطرح کرده است. ایدئولوژی سنت‎گرایی نیز با آمیزه‎ای از مذهب، درویش‎مسلکی، حس‎های نوستالژیک و دغدغه‎های زیست‎محیطی بازنمایی شده است. تمرکز برناکارآمدی توسعه تکنوکراتیک، خلاصه شدن آسیب‏های فرهنگی توسعه تکنوکراتیک در بی‎توجهی به برخی از آداب و رسوم قدیمی، کم‏رنگ بودن وجه منازعه فکری و نظام معنایی دو گفتمان، خلط مفهومی و مشخص نبودن رویکرد دقیق هریک از گفتمان‎ها، ربط منطق منفعت‏طلبی به مدیران فن‏سالار، نگرش‎ها وکنش‎های متناقض شخصیت‎ها، غفلت از معضلاتی مانند افزایش حاشیه‏نشینی، شکاف‏های طبقاتی و غیره، داستان را با بازنمایی آشفته و ناقصی از نقش گفتمان‎ها در وضعیت بحرانی الگوی توسعه شهری مواجه کرده و دورنمایی از سردرگمی را در برنامه‏های توسعه ایران نشان می دهد.

representation of development in the novel rahesh

reza amirkhani in the novel rahesh considers the unbalanced development of the city as a result of the manager's technocracy point of view and draws its damages from the viewpoint of traditionalists, according to which the purpose of this study is to show how the pattern of development is represented in the conflict between traditional and technological perspectives, based on the method of internal criticism and critical views of the frankfurt school on the domination of technology over human life. in this novel, the discourse of traditionalism and technology is represented reciprocally in the form of male and female characters of the story and their identity differences. ala's character in the story is a symbol of technocracy, advocating for technocratic development and modernization, but leia, as a symbol of tradition, is a supporter of past structures and critical of the dominance of modern systems and structures over the environment. although the discourse of tradition is portrayed as weak and unsuccessful in the face of technocracy, the course of the story illustrates the traditional discourse more reasonable and justified. the executive power of the technocratic discourse is particularly greater, and tradition faces tradition more challenges. amirkhani refers to urban infrastructures as the only examples of technocratic development, and he shows the issue of high-rise buildings as the main cause of urban imbalance. he represents the traditionalist ideology through a mixture of religion, dervish, nostalgic senses, and environmental concerns. some factors and defects in the story make it confront a chaotic and incomplete representation of the role of discourses in the critical situation of the urban development model and show a view of confusion in iran's development plans. these factors consist of: focusing on the inefficiency of technocratic development, summarizing the cultural damages of technocratic development in disregarding some old customs, diminishing the aspect of intellectual conflict and semantic system of two discourses, conceptual sputum, and not specifying the exact approach of each discourse, relevance of profitable logic to technocratic managers, conflicting attitudes and actions of personalities, neglecting problems such as increasing marginalization, class and gaps.