تاثیر 6 هفته تمرین هوازی با شدت بالا، متوسط و پایین بر ترکیب بدن و توان هوازی دانشجویان دارای اضافه وزن

هدف تحقیق حاضر مقایسه تاثیر 6 هفته تمرین هوازی با شدت بالا، متوسط و پایین بر ترکیب بدن و توان هوازی دانشجویان دارای اضافه وزن می باشد. این تحقیق نیمه تجربی با طرح پس آزمون و پیش آزمون، و جامعه آماری 30 نفر از دانشجویان دانشگاه های بابل دارای اضافه وزن انجام شد. شرکت کنندگان گروه های تمرینی به مدت 6 هفته و هر هفته 3 جلسه، مسافت های یکسانی (هفته اول: 5.2 کیلومتر، هفته دوم و سوم: 3 کیلومتر، هفته چهارم و پنجم: 5.3 کیلومتر، هفته پایانی: 4 کیلومتر) را با شدت های (بالا، متوسط و پایین) متفاوت دویدند. نتایج نشان داد درصد چربی بدن (pbf) در پیش آزمون و پس آزمون در گروه تمرین با شدت بالا، معنادار است. همچنین در تمرینات با شدت بالا و متوسط در پس آزمون تغییراتی ایجاد شد، ولی در گروه با شدت پایین، تغییرات یا خیلی کم و یا مشاهده نشده است. بین اثر 6 هفته تمرین هوازی با شدت بالا، متوسط و پایین، بر توده بدنی و درصد چربی بدن، توده خالص بدنی و توان هوازی پسران دارای اضافه وزن، تفاوت معنی داری وجود دارد (0.05 < p). نتایج نشان داد بین اثر 6 هفته تمرین هوازی با شدت بالا، متوسط و پایین بر توده بدنی پسران دارای اضافه وزن تفاوت معنی داری وجود دارد. در مرحله پیش آزمون بین گروه ها تفاوت معنی داری وجود ندارد؛ اما در مرحله پس آزمون بین گروه تمرین با شدت پایین و دو گروه (تمرین با شدت بالا و متوسط) تفاوت معنی دار وجود دارد؛ به طوری که میانگین اندازه توده بدنی در گروه تمرین با شدت کم به طور معناداری بیشتر از هر دو گروه تمرینی می باشد. با توجه به نتایج بدست آمده پیشنهاد می گردد، افرادی که به دنبال آمادگی جسمانی و ترکیب بدن مطلوب هستند، از تمرینات هوازی با شدت بالا استفاده نمایند. با توجه به اهمیت زیاد انرژی مصرفی در کاهش وزن، به افرادی که سطح آمادگی هوازی بالاتری دارند، توصیه می گردد که برای برخورداری از بازده بیشتر برنامه، در مسافت های طولانی تر و تعداد روزهای بیشتری از هفته تمرین نمایند؛ یعنی شدت بار را افزایش دهند. نتایج آزمون تعقیبی توکی نشان داد که بین گروه تمرین با شدت کم و دو گروه (تمرین با شدت بالا و متوسط) تفاوت معنی دار وجود دارد (0.05 < p). به طوری که میانگین اندازه توده بدنی در گروه تمرین با شدت کم به طور معناداری بیشتر از هر دو گروه تمرینی می باشد؛ اما بین دو گروه تمرین با شدت متوسط و بالا تفاوت معنادار مشاهده نشد (0.139= p). با توجه به نتایج حاصل از آزمون فیشر، فرضیه صفر مبنی بر برابری میانگین ها رد می شود (0.05 < p). به عبارت دیگر، اندازه توان هوازی در سه گروه تمرینی یکسان نمی باشد. بررسی و مقایسه میانگین دوبه دوی شدت های تمرین با آزمون تعقیبی توکی که براساس پذیرش برابری واریانس ها است، انجام شد، که نتایج آن را در جدول (15) آمده است. با توجه به سطح معناداری بدست آمده در آزمون لون، فرض برابری واریانس توان هوازی در سه گروه تمرینی پذیرفته می شود و لذا می توان از آزمون فیشر برای مقایسه میانگین ها استفاده کرد. نتایج آزمون تعقیبی توکی حاکی از آن است که بین گروه تمرین با شدت کم و دو گروه (تمرین با شدت بالا و متوسط) تفاوت معنی داری وجود دارد (0.05 < p). به طوری که میانگین اندازه توده خالص بدنی در گروه تمرین با شدت کم، به طور معناداری بیشتر از هر دو گروه تمرینی می باشد؛ اما بین دو گروه تمرین با شدت متوسط و بالا تفاوت معناداری مشاهده نشد (0.141 = p).با توجه به نتایج بدست آمده پیشنهاد می گردد، افرادی که به دنبال آمادگی جسمانی و ترکیب بدن مطلوب هستند، از تمرینات هوازی با شدت بالا استفاده نمایند. با توجه به اهمیت زیاد انرژی مصرفی در کاهش وزن، به افرادی که سطح آمادگی هوازی بالاتری دارند، توصیه می گردد که برای برخورداری از بازده بیشتر برنامه، در مسافت های طولانی تر و تعداد روزهای بیشتری از هفته تمرین نمایند؛ یعنی شدت بار را افزایش دهند. نتیجه فرضیه دوم مبنی بر اینکه بین اثر 6 هفته تمرین هوازی با شدت بالا، متوسط و پایین بر درصد چربی بدن پسران دارای اضافه وزن تفاوت معنی داری وجود دارد، با نتایج تحقیق امینی و همکاران (1395) یافته ها نشان داد دو پروتکل تمرین ورزشی باعث کاهش معنادار درصد چربی بدن شد.

the effects of six weeks of high, moderate, and low-intensity aerobic training on body composition and aerobic capacity in overweight students

the aim of the present study was to compare the effects of six weeks of high, moderate, and low-intensity aerobic training on the body composition and aerobic capacity of overweight students. this quasi-experimental study utilized a pre-test and post-test design, involving a statistical population of 30 overweight students from universities in babol. participants in the training groups covered the same distances over a six-week period, with three sessions each week. the distances were as follows: 2.5 km in the first week, 3 km in the second and third weeks, 3.5 km in the fourth and fifth weeks, and 4 km in the final week. the sessions were conducted at varying intensities: high, moderate, and low. the results indicated that the percentage of body fat (pbf) in the high-intensity training group showed significant changes between the pre-test and post-test. additionally, there were notable changes in both the high and moderate intensity exercise groups at the post-test. the results showed that there was a significant difference between the effect of 6 weeks of high, moderate, and low intensity aerobic training on the body mass of overweight boys.in the pre-test phase, there was no significant difference between the groups; but in the post-test phase, there was a significant difference between the low intensity training group and the two groups (high and moderate intensity training); so that the average body mass in the low intensity training group was significantly higher than both training groups.in contrast, the low-intensity group exhibited either minimal changes or no observable differences. there is a significant difference in the effects of six weeks of high, moderate, and low-intensity aerobic exercise on body mass, body fat percentage, lean body mass, and aerobic capacity in overweight boys (p < 0.05). according to the results obtained, it is recommended that people who are looking for physical fitness and optimal body composition use high-intensity aerobic training. given the great importance of energy consumption in weight loss, people with higher aerobic fitness levels are advised to train at longer distances and more days of the week to achieve greater program efficiency; that is, increase the intensity of the load.the results of tukey's post hoc test showed that there was a significant difference between the low-intensity training group and the two groups (high-intensity and moderate-intensity training) (p < 0.05). so that the average body mass index in the low-intensity training group was significantly higher than both training groups; but no significant difference was observed between the two moderate-intensity and high-intensity training groups (p = 0.139). according to the results of the fisher test, the null hypothesis of equal means is rejected (p < 0.05). in other words, the amount of aerobic power in the three training groups is not the same. the pairwise means of the training intensities were examined and compared with the tukey post hoc test, which is based on the acceptance of equal variances, and the results are shown in table (15). considering the significance level obtained in the loon test, the assumption of equal variance of aerobic power in the three training groups is accepted, and therefore fisher's test can be used to compare the means. the results of the tukey post-hoc test indicate that there is a significant difference between the low-intensity training group and the two groups (high-intensity and moderate-intensity training) (p < 0.05). so that the average lean body mass in the low-intensity training group is significantly higher than both training groups; but there was no significant difference between the two moderate-intensity and high-intensity training groups (p = 0.141). according to the results obtained, it is recommended that people who are looking for physical fitness and desirable body composition should use high-intensity aerobic training. considering the great importance of energy consumption in weight loss, people with a higher aerobic fitness level are advised to train at longer distances and more days of the week in order to enjoy greater program efficiency; that is, increase the intensity of the load. the result of the second hypothesis, which states that there is a significant difference between the effect of 6 weeks of high, medium, and low intensity aerobic training on body fat percentage in overweight boys, is consistent with the results of the study by amini et al. (2016). the findings showed that the two exercise training protocols significantly reduced body fat percentage.