رابطه‌ عدالت ادراک‌شده و بی‌تفاوتی سیاسی در سطح رفتار (مطالعه‌ موردی: دانشجویان تحصیلات تکمیلی دانشگاه‌های تهران، تربیت مدرس و علامه طباطبایی در سال 1401)

در حوزه‌ سیاستگذاری، یکی از مهم‌ترین کارکردهای نظام سیاسی، توزیع منابع است. شیوه و بازخورد این کارکرد نشان‌دهندۀ کارآمدی هر نظامی در سامان‌دادن به محیط داخلی و خارجی آن است. بعد از انقلاب، دولت سعی کرد با اجرای سیاست‌های توزیعی و بازتوزیعی، با هدف تامین عدالت در جامعه، از میزان شکاف طبقاتی بکاهد. بررسی داده‌های آماری نشان می‌دهد که این سیاست‌ها چندان موفقیت‌آمیز نبوده است و بر شکاف طبقاتی، به‌ویژه در سال‌های اخیر، افزوده شده است. در این تحقیق، به‌دنبال پاسخ به این پرسش بوده‌ایم که دانشجویان تحصیلات تکمیلی دانشگاه‌های تهران، تربیت مدرس و علامه طباطبایی از نتایج این سیاست‌ها چه ادراکی دارند و چه رابطه‌ای میان ادراک آنان و بی‌تفاوتی سیاسی وجود دارد. حجم نمونه 383 نفر از جامعه‌ آماری دانشجویان این سه دانشگاه انتخاب شد. برای جمع‌آوری داده‌ها از ابزار پرسشنامه استفاده شده است. فرضیه‌ تحقیق بر این مدعا استوار است که بین احساس بی‌عدالتی دانشجویان تحصیلات تکمیلی از سیاست‌های توزیعی و بازتوزیعی و انفعال و بی‌تفاوتی سیاسی در سطح رفتار رابطه‌ معناداری وجود دارد. نتایج نشان می‌دهد ادراک دانشجویان از وضعیت توزیع و بازتوزیع بعد از انقلاب ناعادلانه است و سیاست‌های توزیعی و بازتوزیعی را ناکارآمد تلقی می‌کنند. ازاین‌رو، بخش زیادی از دانشجویان در بعد رفتاری‌- ازجمله شرکت در انتخابات، حمایت از جناح سیاسی، راهپیمایی و اعتراض‌- به بی‌تفاوتی سیاسی دچار شده‌اند.

the relationship between perceived justice and political apathy at the level of behavior (case study: postgraduate students of tehran, tarbiat modares and allameh tabatabai universities in 2023)

in the field of policy making, one of the most important functions of the political system is the distribution of resources. after the revolution, the government tried to reduce the class gap by implementing distribution and redistribution policies with the aim of ensuring justice in the society. examining the statistical data shows that these policies have not been very successful and the class gap has increased especially in recent years. this research seeks to answer the question of what the graduate students of tehran, tarbiat modares and allameh tabatabai universities have about the results of these policies and what is the relationship between their perception and political indifference. therefore, a sample size of 383 people was selected from the statistical population of students of the mentioned universities. a questionnaire tool was used to collect data. the hypothesis of the research is based on the claim that graduate students’ sense of injustice from distribution and redistribution policies has caused passivity and political indifference at the level of behavior. the results show that the students’ perception of the distribution and redistribution situation after the revolution is unfair and they consider the distribution and redistribution policies ineffective. therefore, a large part of the students has suffered political apathy in terms of behavior that includes participating in elections, supporting political factions, marching, protesting, etc.