توسعه‌ همکاری و تجارت ایران با کشورهای عضو گروه 8d

همگرایی و همکاری کشورهای مسلمان و درحال‌توسعه (8d)‌ در ابعاد اقتصادی، سرمایه‌گذاری ‌و تجارت‌ منافع اقتصادی، تجاری و غیراقتصادی متقابلی را برای اعضا، ازجمله ایران، به‌ارمغان خواهد داشت. در مطالعه‌‌ حاضر، با استفاده از چارچوب نظری «منطقه‌گرایی» و همگرایی‌ها ذیل اتحادهای منطقه‌ای، ارزیابی توسعه‌ همکاری و تجارت گروه 8d، به‌ویژه ایران، و پاسخ به این پرسش‌ها دنبال شده است: عملکرد گذشته و دورنمای تجارت درون‌منطقه‌ای و فرامنطقه‌ای گروه 8d چگونه بوده و وضعیت ایران در بین اعضا چگونه است؟ طی ربع قرن شکل‌گیری، تجارت اعضای گروه در چارچوب ادبیات همگرایی ناشی از ایجاد تجارت است یا انحراف تجارت؟ در بعد روشی نیز از معیارهای «همگنی شاخص‌های اقتصادی»، «درجه‌ همگرایی تجارت» و ماتریس 22 صنعت هشت کشور گروه برای شناسایی اولویت توسعه‌ همکاری و تجارت ایران با کشورهای عضو گروه 8d و ارزیابی زمینه‌های توسعه‌ همکاری و تجارت استفاده شده است. نتایج مطالعه نشان می‌دهد طی دوره، شکاف ‌و دامنه‌ پراکنش درآمد سرانه در برخی کشورهای فقیرترِ عضو همگرا‌تر شده‌ ‌‌و همگنی شاخص‌های توسعه برای اعضای فقیر در بلندمدت رخ داده است. همچنین، طی دوره، افزایش سهم تجارت درون‌منطقه‌ای سازمان و ایران همسو با توسعه‌ تجارت ایران نبوده است ‌‌و توسعه و تعمیق تجارت درون‌منطقه‌ای نه‌تنها به توسعه‌ تجارت ایران منجر نشده، بلکه به انحراف تجارت نیز انجامیده است. تحلیل نتایج حاکی است توسعه‌نیافتن تجارت ‌منطقه‌ای ناشی از توسعه‌نیافتگی ‌و ساختار تجاری ضعیف ایران است ‌‌و هم‌اکنون امکان توسعه‌ تجارت درون‌منطقه‌ای‌‌ و همگرایی ایران با سازمان ضعیف است. البته، با توسعه‌‌ ساختار اقتصادی‌ و ارتقای مزیت‌های نسبی به رقابتی، امکان بهره‌گیری از منافع ‌همگرایی‌فراهم می‌شود. در نهایت، در مطالعه‌ 22 صنعت ‌و 8 کشور عضو گروه (ماتریس 22 صنعت، 8 کشور) این نتیجه حاصل شد که با ترکیه ‌و اندونزی در 15 صنعت غذا، چوب، کاغذ، چاپ و نشر، شیمیایی، لاستیک و پلاستیک، کانی غیرفلزی، فلزی و فابریکی، اپتیک ‌و الکترونیک، وسایل الکتریکی، ماشین‌آلات ‌و تجهیزات، وسایل نقلیه‌ موتوری، سایر وسایل حمل‌‌و‌نقل، مبلمان، ‌و سایر صنایع از جنبه‌ ظرفیت‌ها، تنوع و گستره‌ تولیدات صنعتی زمینه‌های توسعه‌ همکاری‌ و تجارت با ایران وجود دارد.

trade and cooperation development of the iran and d8

convergence and collaboration among developing eight (d8) in economic, investment, and trade dimensions can bring about mutual economic, commercial, and non-economic interests for members, including iran. the present study aims to use the theoretical framework of ®ionalism& and convergences within regional blocs to address the following questions: how has the past performance and future outlook of intra-regional and extra-regional trade within the group of developing eight (d8) been, and what is the current status of iran among the members? over the quarter-century of the formation, is the trade of group members within the framework of convergence literature resulting from the creation of trade, or is it a deviation from trade? the study seeks to evaluate the development of cooperation and trade within the d8 group, with a particular focus on iran. in the methodological dimension, criteria such as &homogeneity of economic indicators&, °ree of trade convergence& and a 22-industry-8-country matrix have been employed to identify the priorities for the development of cooperation and trade between iran and the member countries of the group of eight (d8). these criteria are utilized to assess the areas of development for collaboration and trade. the study results indicate that over the period, the income per capita gap and dispersion for some of the poorer member countries have become more convergent, and there has been long-term homogenization of development indicators for the poorer members. additionally, the study results show that during the period, the increase in the share of intra-regional trade within the organization and iran has not been aligned with the development of iran’s trade. the development and deepening of intra-regional trade have not only led to the expansion of iran’s trade but have also resulted in trade divergence. the analysis of the results indicates that the lack of regional trade development is due to the underdevelopment and weak trade structure of iran. currently, the possibility of developing intra-regional trade and convergence with the organization is weak. however, with the development of the economic structure and the enhancement of relative advantages to competitive advantage, the potential for leveraging convergence benefits becomes available. ultimately, from the study of 22 industries and 8 member countries of the group (a 22-industry-8-country matrix), turkey and indonesia exhibit potential, diversity, and a wide range of industrial production in the fields of food, wood, paper, printing and publishing, chemicals, rubber and plastics, non-metallic minerals, fabricated metal, optics and electronics, electrical appliances, machinery and equipment, motor vehicles, and other transport equipment, furniture, and other industries. this presents opportunities for the development of cooperation and trade with iran in terms of capacities and the breadth of industrial production.