تحلیل غیرخطی سیاست‌های آموزشی در دوره‌های ضمن‌خدمت با رویکرد خط‌مشی‌گذاری عمومی و مدیریت آموزشی (مطالعه موردی: اداره آموزش‌وپرورش خرم‌آباد)

این مطالعه در چارچوب سیاست‌گذاری عمومی در مدیریت منابع انسانی و با هدف ارائه چارچوب کمّی مبتنی بر تحلیل تعاملی متغیرهای «ساعات آموزش» و «کیفیت محتوا» در دوره‌های ضمن‌خدمت معلمان متوسطه انجام شد. جامعه آماری شامل 500 معلم متوسطه در خرم‌آباد بود که 200 نفر به‌طور تصادفی پرسش‌نامه‌ای حاوی این دو متغیر را تکمیل کردند. داده‌ها با استفاده از طرح مرکب مرکزی و روش سطح پاسخ و مدل‌سازی رگرسیون درجه دوم تحلیل شدند. نتایج بیانگر آن بود که کیفیت محتوا تاثیری مثبت و معنادار بر رضایت شغلی دارد و ساعات آموزش رابطه‌ای غیرخطی با رضایت شغلی نشان می‌دهد؛ به‌طوری‌که عبور از حدود 122 ساعت سالانه موجب کاهش رضایت می‌شود. مدل نهایی با ضریب تبیین 0.986 از قدرت پیش‌بینی بالایی برخوردار است. یافته‌ها چارچوب کمّی مبتنی بر تحلیل تعاملی اثرات متقابل کمّی و کیفی را برای تدوین سیاست‌های آموزش ضمن‌خدمت ارائه می‌کند و پیشنهاد می‌شود نهادهای خط‌مشی ‌گذار، به‌ویژه وزارت آموزش‌وپرورش و سازمان اداری و استخدامی کشور، با بهره‌گیری از نتایج تحلیل غیرخطی، آستانه‌های بهینه ساعات و کیفیت محتوا را در بخشنامه‌های خود لحاظ نمایند.

nonlinear analysis of in-service educational policies with a public policy and educational management approach (case study: khorramabad department of education)

within the framework of public policy in human resource management, this study aimed to develop a quantitative framework based on the interactive analysis of “training hours” and “content quality” variables in in-service programs for secondary school teachers. the statistical population comprised 500 secondary teachers in khorramabad, of whom 200 were randomly selected to complete a questionnaire measuring the two focal variables. data were analyzed using a central composite design, response surface methodology, and second-order regression modeling. results indicated that content quality exerts a positive and significant effect on job satisfaction, while training hours exhibit a nonlinear relationship with satisfaction—surpassing approximately 122 hours per year leads to a decline in satisfaction. the final model demonstrated high predictive power (r² = 0.986). these findings provide a quantitative framework that integrates the interactive effects of quantitative and qualitative factors for formulating in-service training policies. it is recommended that policy-making bodies, particularly the ministry of education and the administrative and recruitment organization of iran, incorporate the identified optimal thresholds for training hours and content quality, as revealed by the nonlinear analysis, into their official directives.