بررسی نشانه‌ شناختی داستان از منظر «خواندنی» و «نوشتنی» در نظریۀ رولان بارت: مطالعۀ موردی «فارسی شکر است» اثر جمالزاده و «س.گ.ل.ل.» اثر هدایت

اگرچه پژوهش در حوزه رده‌بندی متون ادبی به دو گروه بسته و گشوده با اقبال فراوانی روبرو شده است، اما متن‌پژوهی از منظر مفاهیم «خواندنی» و «نوشتنی» در رویکرد انتقادی و تاویلی رولان بارت کمتر صورت پذیرفته است. بدین منظور دو داستان کوتاه «فارسی شکر است» از مجموعۀ یکی بود یکی نبود اثر جمالزاده و «س.گ.ل.ل.» در مجموعه سایه‌روشن اثر هدایت انتخاب شده‌اند. این مطالعه با نگاهی تطبیقی دو اثر مذکور را در تقابل با یکدیگر قرار می‌دهد و سعی می‌کند مولفه‌های این دو نوع متن را در آنها بیابد. خوانش پیش‌رو بر آن است ویژگی‌های متن خواندنی را در داستان «فارسی شکر است» و سپس شاخصه‌های متن نوشتنی را در داستان «س.گ.ل.ل.» نمایان ‌سازد. بدین منظور، با اهتمام به «تحلیل متنی»، متون‌ نام‌برده را بر اساس قاعدۀ «رمزگان نشانه‌شناختی پنجگانه» مورد بررسی قرار می‌دهد. داستان‌های منتخب جداگانه تحلیل شده‌اند و یافته‌های پژوهش صرفاً معطوف به دو داستان مذکور است.

a semiotic study of story in terms of the concepts of readerly and writerly in roland barth’s theory: a case study of jamalzadeh’s persian is sugar and hedayat’s s.g.l.l

although conducting researches in the area of the categorization of literary works into open and closed texts has largely attracted the attention of the literary scholars, the analysis of the texts according to roland barthes’s readerly and writerly texts has been less popular. in this sense, “persian is sugar” from the collection once upon a time and hedayat’s “s.g.l.l” from the collection light-dark have been chosen for presenting a comparative study. the research attempts to examine the concepts of readerly and writerly texts in both short stories. the central objective here, is to investigate the readerly aspects of “persian is sugar” and examine the notion of writerly text in “s.g.l.l.” regarding the proposed intention, with a textual analysis, the mentioned texts will be scrutinized through barthes’s five semiotic codes. the chosen texts will be analyzed separately and the conclusion is strictly relevant only to the stories and not the authors.