تاثیر ارزیابی پویای برخط بر بهبود مهارت نوشتاری دانش آموزان پایه چهارم ابتد ایی

ارزیابی پویا که بر پایه مفهوم پیشرفت در منطقه تقریبی رشد ویگوتسکی (1987) استوار است، روشی است در جهت اجرای همزمان دو فرآیند آموزش و ارزیابی به عنوان فعالیتی ترکیبی که در آن هدف اصلی درک درست توانایی‌های دانش‌آموزان و حمایت فعالانه در جهت ارتقای این توانایی‌ها است. نگاهی کلی به تاریخچه حاضر نشان می‌دهد که تاثیر ارزیابی پویا بر مهارت نوشتاری دانش‌آموزان ابتدایی در ایران در کلاس‌های برخط تاکنون مورد بررسی قرار نگرفته است. بنابراین، پژوهش حاضر تاثیر به‌کارگیری ارزیابی پویای برخط و ارزیابی غیر پویا/ایستا بر میزان رشد توانایی نوشتاری دانش‌آموزان دختر پایه چهارم ابتدایی را بررسی کرد. این پژوهش از نوع شبه‌آزمایشی پیش‌آزمون، آموزش، پس‌آزمون و پس‌آزمون با تاخیر بود که با شرکت دو گروه آزمایش (15 نفر) و کنترل (15 نفر) که به شکل تصادفی در یکی از مدارس دولتی شهرستان بروجرد انتخاب شدند انجام گرفت. تحلیل داده‌ها با تحلیل کوواریانس یک‌طرفه صورت گرفت. یافته‌ها نشان داد که بین گروه آزمایش و گروه کنترل در پس‌آزمون تفاوت معناداری وجود داشت. همچنین، نتایج نشان داد که تفاوت معناداری بین گروه آزمایش و گروه کنترل در پس‌آزمون با تاخیر نسبت به مهارت نوشتاری وجود داشت. در پایان، با توجه به بنیان‌های فکری نظریه فرهنگی-اجتماعی ویگوتسکی، نتایج بحث شد و پیشنهادات کاربردی برای بهبود آموزش نوشتاری ارایه شد.

exploring the effects of online dynamic assessment on improving elementary grade four students’ writing skills

dynamic assessment, rooted in the concept of zone of proximal development (vygotsky, 1978), is an approach to mingle simultaneously teaching and assessment so as to improve the student learning in a supportive context. the available literature reveals that the effects of dynamic assessment on the development of students’ first language writing ability are under-researched. therefore, the current study which is a quasi-experimental design (pre-test, intervention, post-test, delayed post-test) aimed at exploring the impact of online dynamic assessment on the development of elementary fourth-grade students’ writing ability. the participants included two intact fourth-grade classes which randomly selected at an elementary state school in korram abad city and randomly assigned as experimental and control groups. the collected data were analyzed using one-way ancova. results revealed that there was a statistically significant difference between the experimental and control groups on the immediate and delayed post-tests. in addition, the findings indicated that the experimental group outperformed the control group on the delayed post-test. finally, in light of the theoretical foundations of sociocultural theory, the results are discussed and a range of pedagogical implications are suggested.