اثر شوک‌‌های درآمد مالیات‌های غیرمستقیم بر رشد تولید ناخالص داخلی ایران با رویکرد برآورد ضریب فزاینده زمان متغیر

بررسی نتایج مطالعات پیشین در مورد برآورد ضریب فزاینده سیاست های مالی نشان می دهد که ضریب فزاینده سیاست‌های مالی در طول زمان ثابت نبوده و متغیر است. این یافته‌ها حاکی از این هستند که ضریب فزاینده تحت تاثیر عوامل متعددی قرار دارد و با تغییر این عوامل، مقدار ضریب فزاینده نیز تغییر می‌کند. در مطالعه حاضر از مدل (الگوی خودرگرسیون برداری با پارامترهای متغیر در زمان و رویکرد عامل افزوده (tvp-favar) به‌عنوان ابزاری قوی برای برآورد پاسخ یک متغیر به شوک‌های وارده از سوی سایر متغیرها در طول زمان، استفاده شده است. با استفاده از داده‌های فصلی دوره زمانی 1372 تا 1399، ضریب فزاینده رشد مالیات بر واردات و رشد مالیات بر کالاها و خدمات در ایران به‌صورت زمان‌متغیر برآورد شد. برآوردها نشان می‌دهند که ضریب فزاینده آنی رشد مالیات بر کالاها و خدمات بزرگتر از ضریب فزاینده رشد مالیات بر واردات است. این بدان معناست که اثر کوتاه‌مدت این نوع مالیات بر تولید و مصرف بیشتر است. از سویی، ضریب فزاینده تجمعی مالیات بر واردات بزرگتر از مالیات بر کالاها و خدمات می باشد که نشان می‌دهد در طول زمان، مالیات بر واردات تاثیر تجمعی بیشتری بر اقتصاد دارد. دلیل این یافته می‌تواند وابستگی بیشتر اقتصاد به واردات و تاثیرات بلندمدت نوسانات تجارت خارجی باشد که به تدریج بر اقتصاد تاثیر می‌گذارد.

the impact of indirect tax revenue shocks on gdp growth iran with an approach to estimating the time-varying multiplier

the idea that gained traction in economics with keynesian theories (1936) pertains to the potential differential effects of fiscal policy on macroeconomic variables during periods of economic recession and boom. this concept has garnered significant attention from economists in both theoretical and empirical aspects over the past few years. policymakers and statesmen in advanced economies and emerging markets tend to increase public spending or reduce taxes when confronted with economic recessions. questions arise concerning the sign, magnitude, and channels through which these decisions impact gdp, there is no theoretical consensus on this mattertax reductions and increased public spending boost aggregate demand, leading to higher demand for labor, resulting in increased wages and employment. higher income stimulates consumption, which further increases aggregate demand, leading to higher levels of investment and employment, thus creating a multiplier effect on income, consumption, and overall economic activity.the substitution effect implies that an increase in government spending is partially offset by a reduction in consumption and investment. these analyses, based on the assumptions of forward-looking consumers and firms maximizing intertemporal utility in neoclassical models, suggest a lower fiscal policy multiplier. according to ricardian analysis within this framework, the fiscal policy multiplier could even be zero.