بررسی نقش فناوری مدل‌سازی اطلاعات ساختمان (bim ) با رویکرد تاب‌آوری در صنعت ساختمان

توسعۀ صنعت ساخت‌وساز و تاب‌آوری از عمده ترین مظاهر پیشرفت و توسعۀ جوامع بشری هستند. مسائلی مانند افزایش هزینه‌ها، ضایعات، ریسک زیاد، بهره‌وری کم نیروی انسانی و مسائل زیست‌محیطی، صنعت ساخت‌وساز رایج در بسیاری از کشورها را با چالش‌های بسیاری روبه‌رو کرده است. این پژوهش با هدف بررسی تاثیر استفاده از bim در تاب‌آوری ساختمان در شهر تهران انجام شده است. اهمیت این موضوع در افزایش ایمنی و پایداری ساختمان‌ها در برابر حوادث طبیعی و انسان‌ساخت نمایان می‌شود. از روش تحقیق ترکیبی با هدف ارائه یک چارچوب و مدل مناسب برای ارتقای تاب‌آوری کالبدی استفاده شده است؛ که شامل روش‌های پیمایشی و توصیفی-تحلیلی است. بکارگیری رویکرد ترکیبی با موضوع تاب‌آوری که در گام کیفی نخست بررسی متون تخصصی مبانی نظری به منظور شناسایی شاخص های موثر در ارتقای تاب‌آوری ساختمان بر ادبیات فنی استخراج شدند.‌ در مرحلۀ بعد دسته بندی شاخص ها مطابق ساختاری نظام‌مند و چندسطحی انجام شده است. در گام دوم، با جامعۀ آماری شامل متخصصان و کارشناسان صنعت ساختمان و از روش نمونه‌گیری تصادفی سنجش شده است. داده‌های پژوهش با استفاده از پرسش‌نامۀ محقق‌ساخته جمع‌آوری و با روش‌های آماری توصیفی و استنباطی تحلیل شده‌اند.

examining the role of building information modeling (bim) with a resilience approach in the construction industry

the development of the construction industry and resilience are among the most important manifestations of progress and development in human societies. issues such as increased costs, waste, high risk, low labor productivity, and environmental challenges have posed significant obstacles to the traditional construction industry in many countries. this research aims to investigate the impact of using bim on building resilience in tehran. the importance of this topic is evident in improving the safety and sustainability of buildings against natural and human-made disasters. a mixed-methods research approach was used to provide a suitable framework and model for promoting physical resilience, including survey and descriptive-analytical methods. the mixed-methods approach to resilience first involved reviewing specialized literature on theoretical foundations in the qualitative phase to identify key indicators that contribute to building resilience based on technical studies. in the next phase, the indicators systematically categorized into a structured, multi-level framework. in the second phase, a statistical sample consisting of experts and specialists in the construction industry was selected using a random sampling method. the research data were collected using a researcher-designed questionnaire and analyzed using descriptive and inferential statistical methods.