سنجش ارتباط تاب‌آوری انسان با مولفه‌های معماری بایوفیلیک در محیط آموزشی (دانشگاه)

تاثیر معماری بایوفیلیک در روان انسان‌ها در محیط‌هایی مانند ادارات و بیمارستان‌ها بررسی شده است، اما محیط‌های آموزشی پس از دبیرستان نیازمند بررسی دقیق‌تر است. همچنین تاب‌آوری در محیط‌های دانشگاهی، به طرق مختلفی ارزیابی شده است، اما نبود معیاری یکپارچه مانع دستیابی به راهکارهای مناسب شده است. علاوه‌براین با افزایش تعداد جوانانی که وارد دانشگاه می‌شوند نگرانی‌ها درخصوص سلامت روان دانشجویان افزایش یافته است. برای رفع این نگرانی‌ها، پژوهش حاضر به بررسی تاثیر معماری بایوفیلیک بر تاب‌آوری دانشجویان پرداخته است. در این مطالعه، شش مولفۀ معماری بایوفیلیک با پرسش‌نامۀ تاب‌آوری کونر و دیویدسون تلفیق و ارزیابی شد. این ارزیابی شامل دانشجویان معماری دانشگاه شمال بود که با تجزیه‌وتحلیل داده‌ها در دو بخش مجزا و مرتبط، بخش اول تجزیه‌وتحلیل آمار توصیفی داده‌ها و بخش دوم با استفاده از مدل‌سازی معادلات ساختاری مبتنی‌بر واریانس انجام شد. این پژوهش یک مطالعۀ میدانی با استفاده از پرسش‌نامه است که با استفاده از نرم‌افزار smart pls و spss تجزیه‌وتحلیل شد. هدف پژوهش بررسی تاثیر معماری بایوفیلیک و مولفه‌های آن در تاب‌آوری دانشجویان در دانشگاه است. نتایج نشان داد معماری بایوفیلیک در تاب‌آوری تاثیر درخور ‌توجهی دارد و از میان مولفه‌های بایوفیلیک، نور طبیعی (جانمایی، ابعاد، شکل و جهت بازشوها) بیشترین تاثیر را دارد و پس از آن، به ترتیب مصالح پایدار (مصالح طبیعی نظیر چوب، سنگ، آجر)، پوشش گیاهی (درختان، گل، بوته در مقیاس‌های مختلف)، تهویۀ طبیعی، آب (حوضچه، مسیر آب، آکواریوم) و هندسۀ عناصر طبیعی (در کل و اجزای بنا) در تاب‌آوری دانشجویان تاثیرگذارند.

evaluating the relationship between human resilience and biophilic architectural components in the educational environment (university)

the impact of biophilic architecture on human psychology has been studied in environments such as offices and hospitals; however, university educational environments require more detailed investigation. resilience in academic settings has been assessed in various ways, but the lack of a unified measure has hindered the development of appropriate solutions. moreover, as the number of students entering university increases, concerns regarding their mental health have grown. to address these concerns, the present study examined the impact of biophilic architecture on student resilience. in this study, the six components of biophilic architecture were integrated with the connor-davidson resilience questionnaire and evaluated. the evaluation was conducted among architecture students at shomal university, with with data analyzed in two  in two interrelated phases:  the first phase involved descriptive statistical analysis, and the second phase employed variance-based structural equation modeling. this research is a field study using a questionnaire that was analyzed using smart pls and spss software. the aim of the research was to investigate the effects of biophilic architecture and its components on the resilience of students at the university. the results showed that biophilic architecture has a significant impact on resilience, and among its components, natural light (location, dimensions, shape and direction of openings) has the greatest impact, and subsequently, sustainable materials (e.g., wood, stone, brick), vegetation (trees, flowers and bushes at varying scales), natural ventilation, water features (pond, water path, aquarium) and the geometry of natural elements (both overall and in individual building parts) were found to influence student resilience.