ارائه الگوی خط‌ مشی ‌گذاری برای مبارزه با نابرابری در جمهوری اسلامی ایران: مورد مطالعه فقرزدایی و از بین بردن حاشیه‌ نشینی

هدف: با توجه به اهمیت فقر و رشد آن در جامعه ایران، به نظر می‌رسد که علی‌ رغم تلاش‌ها و اقداماتی که برای مقابله با فقر و حاشیه‌نشینی صورت گرفته، نبود یک الگوی خط‌مشی‌گذاری منسجم به عنوان یکی از دلایل ناکامی در این زمینه مطرح است. این پژوهش به‌دنبال ارائه الگوی خط ‌مشی‌ گذاری موثر برای کاهش فقر و مبارزه با حاشیه‌نشینی در جمهوری اسلامی ایران می‌باشد. روش پژوهش: این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش، کیفی است. روش‌شناسی نظریه داده‌بنیاد با استفاده از رویکرد اشتراس و کوربین به‌کار گرفته شد. داده‌ها از طریق مصاحبه‌های عمیق با 12 نفر از خبرگان شامل خط‌مشی‌گذاران، مدیران، و متخصصان دانشگاهی آشنا با موضوع پژوهش جمع‌آوری شد. مصاحبه‌ها تا رسیدن به اشباع نظری ادامه یافت. فرآیند کدگذاری در سه مرحله باز، محوری و انتخابی انجام شد.یافته‌ها: تحلیل داده‌ها منجر به شناسایی 142 کد باز، 22 مقوله و 6 مضمون محوری شد. مدل پارادایمی نظریه داده‌بنیاد ارائه‌شده شامل شش مولفه اصلی است: پدیده محوری: الگوی خط‌مشی‌گذاری برای مبارزه با نابرابری. شرایط علی: شبکه‌سازی، نوآوری، چالش‌کاوی و عوامل جمعیت‌شناسی. شرایط زمینه‌ای: شاخص‌محوری، کیفیت‌گرایی، آینده‌پژوهی و مستندسازی. شرایط مداخله‌گر: کنترل و پایش، حمایت‌گری و حمایت‌جویی. راهبردها: هدف‌محوری، برنامه‌محوری، عدالت‌گرایی و بهره‌وری. پیامدها: عدالت‌گستری، فقرزدایی، کاهش مهاجرت حاشیه‌نشینان، تقویت اقتصاد محلی، پایداری اجتماعی و بهبودهای بازخوردمحور.نتیجه‌گیری: یافته‌های پژوهش یک الگوی خط‌مشی‌گذاری ساختاریافته و قابل اجرا برای مقابله با نابرابری در جمهوری اسلامی ایران ارائه می‌دهد. این مدل، بینش‌ها و راهبردهای عملی را برای هدایت خط‌مشی‌گذاران در دستیابی به نتایج پایدار در زمینه فقرزدایی و کاهش حاشیه‌نشینی فراهم می‌کند.

proposing a policymaking framework to combat inequality in the islamic republic of iran: a case study on poverty alleviation and eradicating marginalization

given the significance and growing prevalence of poverty in iranian society, this study aims to propose an effective policymaking framework to combat inequality in the islamic republic of iran, focusing on poverty alleviation and eradicating marginalization.the research addresses the lack of a cohesive policymaking model, which has been a major barrier to achieving meaningful progress in this area.methods:the research adopts an applied approach in its objective and employs qualitative methods. grounded theory, based on the strauss and corbin approach, was utilized as the primary methodology. data were collected through in-depth interviews with 12 experts, including policymakers, managers, and academic specialists. the analysis involved three stages of coding: open, axial, and selective, and interviews continued until theoretical saturation was reached.results:the analysis identified 142 open codes, 22 thematic categories, and six core themes. the proposed grounded theory model comprises six components: core phenomenon: a policymaking framework for combating inequality.causal conditions: networking, fostering innovation, challenge identification, and demographic factors. contextual conditions: index-oriented planning, quality-centric approaches, foresight, and systematic documentation.intervening conditions: robust monitoring and evaluation systems, advocacy, and support mechanisms.strategies: goal-oriented planning, program-based execution, justice-oriented initiatives, and productivity enhancement.outcomes: justice promotion, poverty alleviation, reduced migration from marginalized areas, strengthened local economies, social sustainability, and feedback-driven results.conclusions:the findings offer a structured and actionable policymaking framework to address inequality and advance poverty alleviation and marginalization efforts in the islamic republic of iran. this model provides practical insights and strategies to guide policymakers in achieving sustainable social and economic outcomes.