بررسی و تحلیل کاربرد مدل سازی خودبازگشتی در بهبود آشکارسازی هدف راداری در محیط های داده محدود

این تحقیق و مقاله مروری بر نتایج اخیر در مورد بهره‌برداری از مدل‌های پارامتری خودبازگشتی برای تشخیص تطبیقی ​​هدف راداری ارائه می‌دهد. به طور خاص، سه نوع سیستم راداری در نظر گرفته شده است، از جمله رادار آرایه فازی با فرستنده‌ها و گیرنده‌های چندگانه در هم واقع شده، رادار چند ورودی چند خروجی توزیع شده با فرستنده‌ها و گیرنده‌های با فاصله مکانی و گسترده، و رادار غیرفعال که از منابع موجود به عنوان روشنگرهای فرصت استفاده می‌کند. این سیستم‌های راداری برای طیف وسیعی از کاربردهای نظامی و غیرنظامی مورد توجه قابل توجهی هستند. برای هر یک از سه نوع رادار، در مورد چگونگی استفاده از فرآیندهای برای مدل‌سازی مختصر همبستگی سیگنال اساسی و تخمین کارآمد آن از داده‌های محدود بحث می‌شود، بنابراین امکان تشخیص موثر هدف در محیط‌های پیچیده غیر همگن را هنگامی که داده‌های آموزشی محدود است، فراهم می‌شود. همچنین عملکرد چنین آشکارسازهای پارامتری به کمک مدل را نسبت به رویکردهای غیر پارامتری مرسوم با استفاده از داده‌های شبیه‌سازی شده کامپیوتری و تجربی نشان داده می‌شود.