بررسی اشکال استاد مطهری بر مبحث معقولات ثانیه سهروردی

در فلسفه سهروردی چرخشی اساسی در نگرش به معقولات ثانیه رخ می‎دهد. ملاصدرا آرای سهروردی درباره معقولات، مخصوصاً معقولات ثانیه فلسفی را بررسی می‎کند و آنها را در دستگاه جدیدی می‎برد و تا کنون نظر مشهور درباره این معقولات است. مطهری در شروح کتب فلسفی این بحث را کاملاً شفّاف‎سازی و لوازم آن را بیان کرده است و در نقدهایش بر مارکسیسم از این مبحث استفاده کرده است. در این مقاله بر آنیم ضمن مقایسه نظرات استاد مطهری و سهروردی، گفت‎وگویی بین این دو متفکّر برقرار و مخصوصاً ایرادهای استاد به سهروردی را بررسی کنیم. در این راه می‎باید چارچوب فکری (پارادایم) سهروردی و مطهری در بحث معقول ثانی را ملاحظه کرد و در انتقال مفاهیم از هر رویکرد به دیگری، لوازم آن را نیز انتقال داد. به نظر می‎آید با توجه به رویکرد سهروردی، ایرادهای مطهری نه تنها وارد نیست بلکه سهروردی نظر مقابل را به دلیل رخ‎دادن مغالطه دور در آن، باطل می‎داند.

a review of master motahari’s criticism on subject of suhrawardi’s secondary intelligible

in al-suhrawardi’s philosophy, there is a fundamental turn in the attitude towards the secondary intelligible. mulla sadra examines suhrawardi’s views on intelligibles, especially philosophical secondary intelligible, and takes them into a new system, and so far there is a popular opinion about these intelligibles. in the commentaries of philosophical books, motahhari has made this discussion explained completely and expressed implications, and he has used this topic in his critiques of marxism. in this article, while comparing the views of master motahhari and al-suhrawardi, we intend to establish a dialogue between these two thinkers and specially to examine the objections of master to al-suhrawardi. in this way, the intellectual framework (paradigm) of al-suhrawardi and motahhari should be considered in the secondary intelligible, and in transferring concepts from any approach to another, its implications should also be transferred. it seems that according to al-suhrawardi’s approach, motahhari’s objections not acceptable, but suhrawardi invalidates the opposite opinion due to the occurrence of a circle paralogism of in it.