از تقابل تا ترکیب؛ تحلیل روایت دانشجویان از آموزش حضوری و مجازی

گسترش روزافزون استفاده از اینترنت و رسانه‌های اجتماعی، نظام آموزشی را دستخوش تحولات بنیادین کرده و مباحث گسترده‌ای را پیرامون مزایا، معایب و تاثیرات این فناوری‌ها بر فرایند یادگیری در آموزش عالی، پدید آورده است. پژوهش حاضر باهدف بررسی تقابل میان آموزش حضوری و مجازی و امکان تلفیق این دو شیوه، از بیان تعریفی آموزش حضوری، مجازی و ترکیب این دو، نظریه همگرایی رسانه‎ها و نظریه کنشگر_ شبکه، بهره گرفته است. این مطالعه با استفاده از روش تحلیل روایت، دیدگاه‌ها و تجربیات دانشجویان را به‌عنوان ذینفعان اصلی و کاربران این دو شیوه آموزشی مورد بررسی قرار داده است. نمونه این پژوهش شامل 18 نفر از دانشجویان دانشگاه فرهنگیان شهر سنندج بود که به روش هدفمند و ملاک‌محور انتخاب شدند. نتایج به دست آمده از مصاحبه نیمه‌‌ساخت‌‌یافته با تحلیل شش مرحله‌‌ای براون و کلارک، پنج مضمون اصلی را آشکار کرد: «رقابت بر سر میدان آموزش»، «غیرانسانی‌شدن آموزش»، «ارتقای کیفیت‌بخشی آموزشی»، «شیوع کرونا و گسترش آموزش مجازی» و «ترکیبی‌شدن آموزش». این یافته‌ها نشان داد روایت دانشجویان که متاثر از تجربه آن‌ها در استفاده از رسانه‌های اجتماعی در یادگیری و آموزش است، متفاوت و گاها متناقض است. آنها بر این باورند که بین دو سبک آموزشی حضوری و مجازی در دانشگاه تقابل و رقابت وجود دارد و شیوع کرونا، به‌طور قابل‌توجهی به تقویت جایگاه آموزش مجازی کمک کرده است. در این راستا، برخی از مصاحبه‌‌شوندگان با بیان این که روند روزافزون آموزش مجازی و استفاده از رسانه‌‌های مجازی، جنبه‌های انسانی آموزش را تضعیف کرده و این امر آموزش را با چالش مواجه نموده است. لذا، غالب مصاحبه‌‌شوندگان با تاکید بر ترکیب و استفاده از هر دو سبک آموزشی، راه‌‌حل عبور از چالش‌‌ها و مشکلات هردو روش را در آموزشی ترکیبی و چندرسانه‌‌ای می‌‌دانند.

from confrontation to combination: analyzing students’ narratives of in-person and virtual instructions

the increasing trend of using the internet and social media has fundamentally changed education. controversies about the advantages and disadvantages of using the internet and social media and their impact on learning have become one of the most important topics in higher education. the present study, by using a definition of face-to-face and virtual instruction and the combination of these two networks - the theory of media convergence and the theory of the actor - has tried to contrast and combine these two types of instructions in the university. using the method of narrative analysis - the narrative of students as the main beneficiaries and users - on the effectiveness and efficiency of both types of instructions styles at farhangian university of sanandaj and with a purposive and criterion-based preferential sampling - 18 people - this issue was analyzed. the results obtained from semi-structured interviews with brown and clark’s six-step analysis and in the form of main themes - competition over the field of education, dehumanization of instruction, improving educational quality, corona and the spread of virtual instruction and hybridization of education - showed that the narratives of the interviewees are different and sometimes contradictory, considering their experience of using social media in learning and teaching. they believe that there is a confrontation and competition between the two styles of in-person and virtual instruction in universities and with the spread of corona, virtual instruction has gained superiority. in this regard, some interviewees stated that the increasing trend of virtual instruction and the use of virtual media have moved towards the dehumanization of education, and this has presented education with challenges. therefore, most interviewees, emphasizing the combination and use of both educational styles, see the solution to overcome the challenges and problems of both methods in multimedia and hybridization of education.