تحلیل حکمروایی شهری با تاکید بر اهداف جمعیتی

یکی از چالش های اساسی هزاره سوم که بسیاری از جوامع را درگیر ساخته و کشور ایران نیز از این قاعده مستثنی نیست، مسئله جمعیت، سیاست های جوانی جمعیت و به طور کلی اهداف جمعیتی است که نیل به راه های حل آن در گرو مجموعه اقداماتی است و به نظر می رسد الگوی حکمروایی شهری نقشی بی بدیل در آن ایفا می کند. بر همین اساس، این پژوهش با هدف بررسی الگوی حکمروایی توسعه شهری و تاثیر آن بر اهداف جمعیتی درصدد شناسایی الگوهای مطلوب و نامطلوب است. روش پژوهش توصیفی - تحلیلی و ماهیت آن کاربردی است و داده ها و اطلاعات به شیوه کتابحانه ای و میدانی گردآوری شده است. نتایج پژوهش با استفاده از آزمون t-test تک نمونه ای مستقل و بر پایه نظرات کارشناسانی که به صورت غیرتصادفی - هدفمند انتخاب شده اند، نشان می دهد که توسعه مالکانه، افقی، متصل، بزرگ‌مقیاس و غیرمتراکم به عنوان الگوی حکمروایی توسعه شهری مطلوب با توجه به اهداف جمعیتی شناسایی می شوند که بالاترین مطلوبیت مربوط به شاخص توسعه بزرگ مقیاس با میانگین 4.37 است. الگوهایی نظیر توسعه غیرمالکانه با میانگین 1.80 و توسعه کوچک مقیاس با میانگین 1.92 نیز نامطلوب ترین الگوهای حکمروایی توسعه شهری محسوب می شوند. در نهایت پیشنهاداتی همچون بازنگری در طرح های آمایشی، جامع، تفصیلی و هادی با توجه به رویکردهای جمعیتی کشور به خصوص قانون حمایت از خانواده و جوانی جمعیت و سیاست های کلی جمعیت مطرح شده است.

analysis of urban governance with emphasis on population goals

among the basic challenges of the third millennium that have involved many societies and the country of iran is an exception to this rule, the population is a problem, the policies of the young population, and the population in general depends on its solutions. it is a collection of life and it seems that the governance model of urban development plays an irreplaceable role in it. based on this, this research aims to investigate the urban governance pattern and its effect on population percentage, favorable and unfavorable patterns. the descriptive-analytical and monthly research method is applied and the data and information are collected in the library and field method. the results of the research using the independent one-sample t-test and based on the comments of the articles that were selected non-randomly - purposely, show that proprietary, horizontal, related, large-scale and non-progressive development as governance model. desirable urban development is determined according to the population; the highest desirability is related to the large-scale development index with an average of 4.37. patterns such as non-proprietary development with an average of 1.80 and small-scale development with an average of 1.92 are also the most unfavorable patterns of urban governance. finally, suggestions such as revision of comprehensive, comprehensive, and detailed plans have been proposed with regard to the regional issues of the country, especially the law on the protection of the family and the young population and the general policies of the population.