سنجش اثرات فشار توسعه بر تاب‌آوری کالبدی شهرهای ساحلی با تاکید بر معیارهای اکولوژیکی (مطالعه موردی: شهر نور)

توجه به معیارهای تاب‌آوری کالبدی در ارزیابی اثرات توسعه شهری می‌تواند علاوه بر حل مشکلات توزیع نامتناسب فضا،مسکن و خدمات،در سازمان‌دهی مناسب فضای شهری موثر باشد و از تغییر وسیع کاربری‌های مولد و تهدید محیط‌زیست ساحلی این شهرها جلوگیری نماید.این پژوهش،به بررسی اثرات فشار توسعه بر تاب‌آوری کالبدی شهر ساحلی نور با تاکید بر معیارهای اکولوژیکی پرداخته است.روش مطالعه حاضر ازنظر هدف کاربردی و ازنظر ماهیت توصیفی- تحلیلی و میدانی است.جامعه آماری در این پژوهش شامل کارشناسان دستگاه‌های اجرایی و شهروندان شهر نور بوده که حجم نمونه از میان آن‌ها به تعداد 109 نفر شهروند براساس فرمول کوکران و 32 کارشناس تعیین گردیده است.روش گردآوری اطلاعات کتابخانه‌ای و پیمایشی و روش تجزیه‌وتحلیل داده‌ها با استفاده از آمار توصیفی و آمار استنباطی (آزمون تی تک نمونه‌ای،آزمون فیشر،ضریب کرامر ومدل‌سازی ساختاری) در قالب نرم‌افزار spss - pls انجام شد.نتایج پژوهش حاکی از آن است درروند توسعه شهری نور تاثیر فشار توسعه بر مولفه‌های اکولوژیکی، بیشترین اثرگذاری بر کیفیت خاک و تغییر چشم‌انداز طبیعی بوده است.در خصوص میزان آگاهی و عملکرد مدیریت شهری در کاهش تاثیر فشار توسعه بر تاب‌آوری کالبدی،بیشترین عملکرد در حوزه توسعه دسترسی عمومی به ساحل و ایجاد فرم مطلوب شهری از طریق رشد هوشمند و توسعه میان افزای شهری بوده است.بر اساس نظرات کارشناسان بیشترین عملکرد مدیریت شهری در حوزه توسعه دسترسی عمومی به ساحل وکمترین عملکرد آن‌ها در حوزه جلوگیری از تغییر و تخریب اراضی حاصلخیز است.بر اساس مدل‌سازی ساختاری،با توجه به معیارهای اکولوژیکی،فشار توسعه تا حد زیادی بر کاهش تاب‌آوری کالبدی شهر ساحلی نور تاثیر داشته است.

measuring the effects of development pressure on the physical resilience of coastal cities with an emphasis on ecological criteria(case study: shahr noor)

paying attention to the criteria of physical resilience in evaluating the effects of urban development can, in addition to solving the problems of disproportionate distribution of space, housing and services, be effective in the proper organization of the urban space and prevent the extensive change of productive uses and threats to the coastal environment of these cities. this research has investigated the effects of development pressure on the physical resilience of the coastal city of noor with an emphasis on ecological criteria. the method of the present study is applied in terms of purpose and descriptive-analytical and field in nature. the statistical population in this research includes experts from executive bodies and citizens of noor city, and the sample size among them is 109 citizens based on cochran’s formula and 32 experts. the method of collecting library and survey information and the method of data analysis was carried out using descriptive statistics and inferential statistics (one-sample t-test, fisher test, cramer coefficient and structural modeling) in the form of spss-pls software and soar model. the results of the research indicate that in the process of urban development of noor, the impact of development pressure on ecological components has been the greatest impact on soil quality and natural landscape change. regarding the level of awareness and performance of urban management in reducing the impact of development pressure on physical resilience, the highest performance has been in the field of developing public access to the beach and creating a desirable urban form through smart growth and intermediate urban development. according to the opinions of experts, the highest performance of urban management is in the field of development of public access to the beach and their lowest performance is in the field of preventing the change and destruction of fertile lands. based on structural modeling, according to ecological criteria, the pressure of development has greatly affected the physical resilience of noor coastal city.