بررسی رابطه علّی تفکیک خویشتن و ابعاد هویتی با نگرش سیاسی و اجتماعی دانشجویان: نقش میانجی ویژگی‌های شخصیت و انزوای اجتماعی

با توجه به اینکه رفتارهای سیاسی می‌‌تواند سرنوشت میلیون‌ها انسان را رقم بزند و زندگی آن‌ها را تحت شعاع رفتارهای رادیکال و افراطی و یا برعکس، رفتارهای همراه با مسامحه و قرار دهد، تحقیق حاضر در جست‌‌وجوی این مسئله است که چه رابطه‌ای بین رفتارهای افراطی و رادیکال با عوامل روان‌شناختی وجود دارد. روش مورد استفاده در تحقیق فعلی از نوع مدل‌‌یابی معادلات ساختاری بوده و تعداد 300 نفر از دانشجویان دانشگاه‌های شهر خوی به‌صورت تصادفی به سوالات پرسشنامه‌های تمایزیافتگی خود (r-dsi)؛ حالات هویت آدامز و بنیون، جهت‌گیری اجتماعی هاریسون (2003)، مقیاس استبدادی جناح راست (vsa) و پرسشنامه انزوای اجتماعی (ucla) پاسخ دادند. بر این اساس، داده‌های پژوهش با استفاده از نرم‌افزارهایspss 24 و amos 24 مورد تحلیل قرار گرفتند. نتایج نشان داد که رابطه بین نگرش اجتماعی با هویت به‌‌تعویق‌‌افتاده و پیشرفته، به ترتیب برابر با 0.33 و 0.34 و با حالات هویت آشفته و زود شکل‌‌یافته، به ترتیب برابر با 0.14- و 0.38- بوده که از نظر آماری معنادار هستند. با توجه به همبستگی متوسط و پایین بین متغیرهای پیش‌بینی‌‌کننده می‌توان نتیجه گرفت که فرض هم‌‌خطی بودن چندگانه برقرار است. بعد از تعدیل مدل مفهومی پژوهش مشخص شد که مدل پیشنهادی پژوهش از شاخص‌های برازش قابل‌‌قبولی برخوردار است؛ بنابراین، فرضیه پژوهش مورد تایید قرار گرفت. درواقع، این مدل یک چارچوب تفکری بوده که ممکن است برای توضیح تعاملات بین نگرش‌های سیاسی و اجتماعی، تفکیک خویشتن، ابعاد هویتی، نقش میانجیگرانه ابعاد شخصیتی و انزوای اجتماعی را به کار گیرد. این چارچوب توضیح می‌دهد که چگونه ابعاد هویتی و شخصیتی فرد می‌توانند به‌عنوان نقش میانجیگر در تاثیرگذاری بر نگرش‌های سیاسی و اجتماعی عمل کنند.