بررسی عبارات محاوره‌ای در دو ترجمه از کتاب «خاطرات یک بی‌عرضه» (2007) براساس استراتژی‌های ترجمه نیومارک (1988)

مک‌کریمون عبارات محاوره‌ای را به‌صورت عباراتی نوشتاری یا گفتاری توصیف‌می‌کند که برای صحبت مستقیم و ایجاد احساس صمیمیت با مخاطب استفاده‌می‌شود. علاوه‌براین، بیان‌می‌کند که برخی ملاحظات کلی بر ترجمه همه عناصر فرهنگی، ازجمله اصطلاحات محاوره‌ای حاکم‌است. او پیشنهاد‌می‌کند که باید اشارات فرهنگی متن زبان مبدا را به‌رسمیت‌شناخت و به آن‌ها احترام‌گذاشت. البته هنگام بحث درمورد ترجمه عناصر فرهنگی، نیومارک ازطرفی به این موضوع اشاره‌می‌کند که زبان‌ محاوره‌ای کمتر از زبان معمولی به بافت محدود می‌شوند و ازطرف‌دیگر بر اهمیت درک بافت فرهنگی و اصطلاحی عبارات محاوره‌ای برای ترجمه کارآمد آن‌ها تاکیدمی‌کند. درچنین مواردی، مترجمان باید از این  همپوشانیها آگاه باشند و از استراتژی‌های مناسب برای ترجمه درست آن‌ها استفاده‌کنند. این تحقیق برپایه استراتژی‌های نیومارک (1988)، دو ترجمه از عبارات محاوره‌ای جلد اول کتاب «خاطرات یک بی‌عرضه» (کینی، 2007) را بررسی‌‌کرده‌است. براساس مدل مک‌کریمون (1963) ، 100 عبارت محاوره‌ای در متن اصلی و ترجمه شادنظر (1400) و بافنده (1390) تشخیص‌داده و به‌طورتصادفی انتخاب‌شد. سپس سعی‌شد مشخص‌شود ترجمه هر مترجم از عبارات محاوره‌ای منطبق با کدام‌یک از استراتژی‌های نیومارک (1988) است و با چه فراوانی. پرکاربردترین استراتژی در ترجمه بافنده، معادل فرهنگی (26%) و در ترجمه شادنظر استراتژی ترکیبی (24%) ‌بود. دیگر تمایل دو مترجم عبارت‌است از گرته‌برداری (16% بافنده و 22% شادنظر) و راهبرد ترکیبی (15% بافنده). علاوه‌براین، بافنده صرفاً یک‌بار استراتژی بسط و شادنظر نیز صرفاً یک‌بار استراتژی فشرده‌سازی را به‌کاربرده‌بود. همچنین هردو مترجم از استراتژی‌های انتقال ترجمه، طبیعی‌سازی، یادداشت و برجسته‌سازی استفاده‌نکرده‌اند. ازآنجاکه از این دو ترجمه در ایران استقبال‌شده‌است، شاید بتوان‌گفت که استراتژی‌های ترکیبی، گرته‌برداری و معادل فرهنگی برای ترجمه عبارات محاوره‌ای رمان‌ها، بخصوص دربرگردان انگلیسی به فارسی، مناسب‌ هستند.

an analysis of colloquial expressions in two translations of diary of a wimpy kid (2007) based on newmark’s (1988) translation strategies [in persian]

mccrimmon defines colloquial expressions as written or spoken phrases used for direct conversation and creating a sense of intimacy with the audience. he further states that certain general considerations govern the translation of all cultural elements, including colloquial expressions. he suggests that cultural references in the source text should be recognized and respected. when discussing the translation of cultural elements, newmark points out that colloquial language is less constrained by context compared to ordinary language. however, he also emphasizes the importance of understanding the cultural and idiomatic context of colloquial expressions for effective translation. in such cases, translators must be aware of these overlaps and use appropriate strategies to translate them correctly. this research, based on newmark’s (1988) strategies, examines two translations of colloquial expressions from the first volume of diary of a wimpy kid (kinney, 2007). according to mccrimmon’s (1963) model, 100 colloquial expressions were identified in the original text and the two translations by shadnazar (2021) and bafandeh (2011), and randomly selected. the study then aimed to determine which of newmark’s (1988) strategies each translator applied and how frequently. the most frequently used strategy in bafandeh’s translation was cultural equivalent (26%), while in shadnazar’s translation it was the mixed strategy (24%). both translators also leaned toward literal translation (calque) (16% bafandeh, 22% shadnazar) and mixed strategy (15% bafandeh). additionally, bafandeh used expansion only once, and shadnazar used compression only once. neither translator used the strategies of transference, naturalization, note, or emphasis. given that both translations were well-received in iran, it may be concluded that mixed strategies, literal translation (calque), and cultural equivalents are effective methods for translating colloquial expressions in novels, particularly from english into persian.