واکاوی لباس‌‌های بانوان کُرد شمال خراسان در لایین

پوشاک نقش مهمی در پاسداری از ارزش‌‌های فرهنگی و هویتی هر منطقه دارد. این پژوهش بر لباس‌‌های بانوان کُرد شمال خراسان در لایین، واقع در خراسان رضوی، تمرکز دارد. این لباس‌‌ها از قدیمی‌‌ترین فرم لباس‌‌ کُردی بانوان در خراسان است. با توجه به دنیای پرتلاطم مدرن کنونی و گذار از سنت به مدرنیته، این لباس‌‌ها تنها در مراسم و جشن‌‌ها استفاده می‌‌شود. با شناخت برش و دوخت لباس‌‌های سنتی که ریشه‌‌های فرهنگی و هویتی هر قومیتی است می‌‌توان از فراموش‌شدن آن جلوگیری کرد و این دانش‌‌های بومی را به‌ دست آیندگان رساند. در این پژوهش چگونگی مراحل برش و دوخت البسه، ترسیم طرح گسترده و طبقه‌‌بندی قطعات لباس‌‌های مذکور، جهت نگهداری آن بررسی شده است. روش پژوهش توصیفی‌‌- تحلیلی بوده و داده‌‌های آن به دو شیوۀ میدانی (مبتنی‌بر مصاحبه و مشاهده) و البته اطلاعات اسنادی جمع‌‌آوری شده است. نتیجۀ این پژوهش نشان داد که قطعات لباس‌‌های بانوان کُرد شمال خراسان در لایین به «تن‌‌پوش»، «بالاپوش» و «سرپوش» طبقه‌بندی می‌‌شود که متشکل از «پاچه»، «زیرپیراهن»، «پیراهن»، «نیم‌‌تنه»، «کُله»، «شال» و «شار» است. دوزندگان لباس‌‌های محلی کُردهای لایین از الگوی ترسیم‌شده و آمادۀ برش استفاده نمی‌‌کنند بلکه برش به‌صورت مستقیم روی پارچه انجام می‌‌شود. برش‌‌ها ساده و دور از پیچیدگی بوده و بدون دورریز است.

analysis of northern khorasan’s kurdish women’s clothing in layin

clothing plays a significant role in preserving the cultural and identity values of any region. this study focuses on the clothing of kurdish women from northern khorasan in layen, located in razavi khorasan province. these garments represent one of the oldest forms of kurdish women’s clothing in khorasan. in the current tumultuous modern world and the transition from tradition to modernity, these clothes are now only worn during ceremonies and festivals. understanding the cutting and sewing techniques of traditional clothing, which are rooted in the cultural and identity aspects of each ethnic group, can help prevent their obsolescence and pass this indigenous knowledge to future generations. this study examines the processes of cutting and sewing these garments, illustrating a broad design and classifying the components of the aforementioned clothing for preservation. consequently, this study is descriptive-analytical, with data collected through fieldwork (interviews and observations) and archival information. the results indicate that the components  of clothing of kurdish women from northern khorasan in layen can be categorized into “bady garment,” “outer garment,” and “head covering,” including “pacheh,” “zir-pirahan (in english underdress),” “pirahan (in english  dress),” “niv-taneh,” “kole,” “shal,” and “shar.” local tailors of layen’s kurdish community do not use pre-drawn patterns; instead, cutting is done directly on the fabric. the cuts are simple, avoiding complexity and waste.