effectiveness of barlow`s unified transdiagnostic treatment, emotion- focused therapy and mindfulness on moderating the eating behavior of adults with obesity

Objective: the aim of this study was to compare the effectiveness of barlow’s transdiagnostic, emotion-focused and mindfulness therapy on moderating the eating behavior of adults with obesity.method: the present research project was a semi-experimental with pretest, post test, and follow up with a control group. the statistical population included all people with obesity in tehran. sixty people were randomly selected through available sampling method and were assigned to four groups: (1) barlow’s transdiagnostic therapy, (2) emotion- focused therapy, (3) mindfulness-based therapy, and (4) control group. data were analyzed using the dutch eating behavior questionnaire (debq) in three stages: pre test, post test, and follow up, and were analyzed by mixed-variance analysis.results: the research findings showed the within effects significant (p<0.05) regarding emotional, environmental, and restricted eating. regarding between effects, a significant and constant effectiveness was found in the subscale of emotional and restricted eating in emotion- focused therapy group and in the subscale of environmental eating in mindfulness-based therapy group (p<0.05).conclusion: emotion- focused therapy can help people to moderate emotional and restricted eating through emotional experience and making sense of emotions, and mindfulness therapy can help people to moderate environmental eating by helping them focus on the present moment and break repetitive patterns.

مقایسه اثربخشی درمان فرا تشخیصی واحد بارلو و درمان متمرکز بر هیجان و ذهن آگاهی بر تعدیل رفتار غذایی بزرگسالان مبتلا به چاقی

مقدمه: هدف این مطالعه مقایسه اثربخشی درمان فراتشخیص بارلو، هیجان مدار و ذهن آگاهی، بر تعدیل رفتار خوردن افراد بزرگسال مبتلا به چاقی بود. روش: طرح پژوهش حاضر نیمه آزمایشی از نوع پیش آزمون- پس آزمون- پیگیری با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل کلیه افراد مبتلا به چاقی شهر تهران بود که با روش نمونه گیری دردسترس 60 نفر به صورت تصادفی انتخاب و در چهار گروه درمان فراتشخیص بارلو، درمان هیجان مدار، درمان مبتنی بر ذهن آگاهی و کنترل گمارده شدند. داده ها با استفاده از پرسشنامه رفتار خوردن داچ (debq)، در سه مرحله پیش آزمون، پس آزمون و پیگیری اندازه گیری و با روش تحلیل واریانس آمیخته تجزیه و تحلیل شدند. یافته ها: یافته های پژوهش نشان داد اثرات درون گروهی درخصوص خوردن هیجانی، محیطی و بازداری شده معنادار بود (0.05 > p). در ارتباط با اثرات بین گروهی، گروه آزمایش هیجان مدار در زیرمقیاس خوردن هیجانی و بازداری شده و گروه درمان مبتنی بر ذهن آگاهی در زیر مقیاس خوردن محیطی دارای اثربخشی معنادار و پایدار بودند (0.05 > p). نتیجه گیری: براساس نتایج این مطالعه می توان گفت درمان هیجان مدار از طریق تجربه و معنا بخشی هیجانی، کمک به تعدیل خوردن هیجانی و بازداری شده و درمان ذهن آگاهی از طریق تمرکز در لحظه حال و شکست الگوهای تکراری منجر به تعدیل خوردن محیطی شود.