تحلیل عینیت گرایی در مکتب خراسانی با تمرکز بر شعر فرخی سیستانی

بحث عینیت و ذهنیت در ادبیات و به شکل خاص در شعر، مقوله ای است که از چندین سده پیش تا امروز مورد توجه بسیاری از پژوهشگران ادبیات قرار گرفته است؛ در این باره بحث های فراوانی در مورد عینیت گرایی صرف یا ذهنیت گرایی محض، و همینطور تلفیقی از هر دو با چیرگی یکی بر دیگری صورت گرفته است. شعر دوره خراسانی به دلیل پرداختن به طبیعت و تصاویر مادی و حسی، بیشتر به عنوان شعر عین گرا، مورد نظر است و در بین شاعران این دوره، فرخی سیستانی، با تصویر پردازی های متعدد از طبیعت و همینطور طرحهای بدیع و نو که حاصل تجربه های شخصی و قریحۀ اوست، چهرۀ برجسته ای به شمار می رود. از این رو بررسی تغزل های او که سرشار از تصویرهای عینی تازه و توصیف های لطیف است می تواند نمونه ای قابل اعتنا برای درک بهتر عینیت گرایی در شعر این دوره باشد، علاوه بر این، تجسم عینی تصاویر متنوعی که فرخی هنرمندانه پیش چشم خواننده قرار می دهد، به شناخت دیدگاه و نوع نگرش او به پدیده های پیرامونی و طرز تلقی او از واقعیت های جهان، بی تردید کمک فراوانی خواهد کرد. علاوه بر بررسی مقوله عینیت در شعر فرخی به عنوان نمونه ای از شعر مکتب خراسانی، به تاثیر یا عدم تاثیر ذهن در پرداخت عین نیز پرداخته خواهد شد.

analysis of objectivism in the khorasani school with a focus on the poetry of farrukhi sistani

the discussion of objectivity and subjectivity in literature, and particularly in poetry, is a subject that has attracted the attention of many literary researchers for several centuries. numerous debates have taken place regarding pure objectivism or absolute subjectivism, as well as a blend of both, with one dominating the other. due to its focus on nature and material and sensory imagery, khorasani era poetry is often regarded as objective poetry, and among the poets of this era, farrukhi sistani stands out for his numerous depictions of nature and innovative and fresh designs that result from his personal experiences and creativity. therefore, an analysis of his ghazals, which are filled with fresh objective imagery and delicate descriptions, can serve as a significant example for a better understanding of objectivism in the poetry of this period. additionally, the vivid embodiment of the various images that farrukhi skillfully presents to the reader's imagination will undoubtedly help recognize his perspective and worldview concerning surrounding phenomena as well as his perception of the realities of the world. alongside the examination of objectivism in farrukhi's poetry as a representative of the khorasani school, the influence or lack thereof of subjectivity in shaping objectivity will also be addressed.