رخداد فهم و مولفه های آن در رساله ی قشیریه با تکیه بر رویکرد گادامر

رساله‌ ی قشیریه، رساله‌ای تعلیمی و آموزشی از استاد ابوالقاسم عبدالکریم‌بن هوازن قشیری و از عمده ترین مراجع عرفان و تصوف در قرن پنجم هجری است. گفته‌پردازی مقتدر دارد، اما این اقتدار با استبداد مولفانه فرق دارد و از هر نوع تصلّب اندیشه، گریزان است و در پی انقلابی برای تصحیح و بازیابی عقاید است.رساله‌ قشیریه با هدف هدایتگری (مریدان قرن 5 و البته عموم مردم) به شناخت مجدد مسیر شریعت و طریقت و تبرئه‌ اهل تصوّف از اتهامات، در پنجاه و پنج باب به تعلیم پرداخته است. در این پژوهش برآنیم تا مولفه‌های رخداد فهم در رویکرد هرمنوتیک فلسفی گادامر را بر این متن عرضه داریم. گادامر، فهم را واقعه می‌داند که وابسته به مولفه‌های پیش‌داوری، زبان، گفتگو و تاریخمندی است. خوانش‌گر با منطق مکالمه و امر تاویل به پرسشگری از متن می‌پردازد تا؛ به امتزاج افق‌ها (بین مفسّر و متن) نائل آید. در نظر او، پیش‌داوری به مثابه‌ افق درونی و تاریخمندی انسان به مثابه افق بیرونی است؛ طبق این مولّفه‌ها، متن رساله دارای افق درونی و بیرونی است که این مسیر با قالبهای پیشنهادی گادامر به خوبی به امتزاج می‌رسد. بین متن رساله قشیریه با اصول گادامر، و متن رساله با مفسر، مکالمه قوی برقرار می‌شود و افق‌های معنایی، فاصله‌های زمانی و مکانی آنها را درهم ‌می‌شکنند.خوانش‌گر رساله، با فهم انسان‌شناسی، هستی‌شناسی، ایمان به فراافق (خدا) و فراخوانش‌ها (انبیا و اولیا) افق‌ها معنایی متن را تفسیر می کند. علاوه بر این، با بهره گیری از نسبیت باوری، تکثر معنا و ارتباط دو سویه ی متن و مفسر، فهمی نو و سیال شکل می گیرد تا مرزهای معرفتی باز تعریف شود. این امر در نهایت تسهیل گر دیالوگ میان فرهنگ ها و دوره های مختلف است.

the event of understanding and its components in the treatise of al-qushayri based on gadamer's approach

al-risala al-qushayriyya is a didactic treatise with unique characteristics, written by abd al karīm ibn hawazin abū al qāsim al qushayrī al naysābūrī. this treatise is one of the most important sources of mystical works in the fifth century of hijri. ever since it was inscribed, its rich content, which includes verses, narrations, and sayings of elders, has given way to different readings and interpretations. al risala al qushayriyya has been inscribed in fifty five chapters with the aim of guiding disciples and the general public to recognize the path of sharia and tariqah and exonerating sufism from accusations. in this research, we intend to use gadamer's philosophical hermeneutics to study this treatise. gadamer sees understanding as an event that depends on prejudice, language and historicity. through questioning, the reader engages in a dialogue with the text to achieve a fusion of the horizons between the interpreter and the text. gadamer believes prejudice is like the inner horizon while human history resembles the outer horizon. accordingly, the text of al risala al qushayriyya has an internal horizon and an external one, which blends well with gadamer's suggested formats. there is a strong dialectical relationship between the text of al risala al qushayriyya and gadamer's principles; together, they break the horizons of meaning, and temporal and spatial distances. by understanding their own ontology (dasein), readers establish hermeneutic relations and interpret the horizons of al risala al qushayriyya with the spirit of their myths (نَفَخْتُ فِیهِ مِنْ رُوحِی ) by relying on the ultra horizon (god) and his ultra call (prophets and saints).