واکاوی مقایسه‌ای خاطره نگاشت‌های« من زنده‌ام» و «از آن هجده ماه و هفت روز» از دیدگاه مکتب رئالیسم

مکتب رئالیسم، یکی از مکتب‌های‌ قرن نوزدهم است که با تغییر اصولی در داستان، تحولاتی را در بنیان داستان نویسی جهان پدید آورد.، رئالیسم، برخلاف مکتب‌ ‌های کلاسیسم و رمانتیسم، انسان را موجودی اجتماعی می‌پندارد و به بررسی پیوند رابطه‌ انسان و جامعه می‌پردازد. نویسنده‌ رئالیست با زبان ساده و غیرمجازی، به توصیف و روایت زندگی شخصیت‌های تجسمی، نوعی و تاثیر تقابل انسان و محیط می‌پردازد. این پژوهش با استفاده از منابع کتابخانه‌ای و به روش توصیفی ناظر بر مولفه‌های رئالیستی به تحلیل دو خاطره‌نگاشت« من زنده‌ام» و «از آن هجده ماه و هفت روز« پرداخته است. شخصیت‌های این دو اثر گاهی ویژگی‌های مشترک با قشر خاصی دارند که آن‌ها را به شخصیتی نوعی و تیپیک تبدیل می‌کند. در روایت «از آن هجده ماه هفت روز»، راوی با انتخاب نام خانوادگی دزفولی؛ به آن‌ها شخصیت تیپیک و نوعی بخشیده است. زبان در هر دو روایت، ساده و به گفتار عامیانه نزدیک است؛ با این تفاوت که عنصر زبان و لهجه که جزئی از فرهنگ یک منطقه است در «از آن هجده ماه و هفت روز» بیشتر مشاهده می‌شود. آباد در کنار زبان ساده، از زبان مجازی و استعاری نیز بهره برده است. زبان استعاری او در برخی کلمات به گونه‌ ساده و عاری از هرنوع پیچیدگی جلوه‌گر است. آباد و دینوی-زاده، مسائل اجتماعی و تضادهای کنش‌ های مردم را در زمان جنگ به تصویر کشیده اند. بررسی این دو اثر و تطبیق آن با عناصر مکتب رئالیسم، نشان می‌دهد این دو اثر در زمره‌ آثار مکتب رئالیستی قرار می گیرند.

a comparative analysis of the memoirs of i am alive and from eighteen months and seven days based on the school of realism

realism is one of the schools of the nineteenth century that changed the foundations of fiction by changing the principles of story writing. unlike the classical and romantic schools, realism considers man as a social being and examines the relationship between man and society. the realist writer narrates the lives of typical characters and the effects of human-environment interactions in simple language. influenced by this school, iranian writers also portrayed social issues in their works. revolution and the 8-year war are of the most important socio-political issues in iran, which influenced iranian prose literature. using library resources, this research analyzes the realistic components of the two memoirs i am alive and from eighteen months and seven days. findings suggest that language in both narratives is simple and close to slang. the difference is that the element of language and dialect, which is part of the culture of a region, is more visible in from eighteen months and seven days. abad mixes simple and metaphorical language. her metaphorical language does not undermine the basis of the realist language in the narrative. both abad and abnous portray the social issues people struggled with during the war as well as their different reactions to war. examining components such as characterization, language, and staging in i am alive and from eighteen months and seven days reveals that both works belong to the school of realism.