خوانش موازی شعر «ایمان بیاوریم به آغاز فصل سرد» فروغ فرخزاد و رمان «خانم دالووِی» اثر ویرجینیا وولف بر پایۀ امپرسیونیسم

فروغ فرخزاد نمایندۀ شعر مدرن ایران و ویرجینیا وولف نمایندۀ داستان مدرن انگلستان در آثار خود یعنی منظومۀ بلند ایمان بیاوریم به آغاز فصل سرد و رمان خانم دالووی به بازنمایی جهان درونی پرداخته‌اند. به اندازۀ کافی میان این دو اثر شباهت وجود دارد که بتوان با خوانشی موازی هر دو را در بستری امپرسیونیستی تحلیل کرد. زنانگی متن، دیرش یکروزۀ روایت، حضور پرطنین و محکم ساعت برای جداکردن جهان عین و ذهن، نگاه شخصی و درونی به پیرامون و فقدان انسجام در ساختار روایی از ویژگی‌های مشترک میان این دو اثر است. ما با روش کتابخانه‌ای و نگاه امپرسیونیستی ادبی، به‌طور تطبیقی این دو اثر را واکاوی کرده‌ایم. دو ساحت توامانِ زمان درونی و بیرونی، جریان سیال ذهن، امپرسیون‌های وانموده از پدیده‌ها و نمودها، تداعی‌ها، تشتت و مرگ‌اندیشی و گسست‌وارگی روایت، بستر خوانش موازی این دو اثر است. پرتاب‌های پیوسته از عین به ذهن، روایت را واجد نوعی گاهشماری ویژه کرده که به دوگانگی زمان تجریدی_ بیرونی و گاهی زمان‌پریشی فرجامیده است. زمان بیرونی یا آفاقی بستر حضور ناگزیر و همگانی شخصیت‌ و زمان تجریدیِ درونی، عرصۀ تاثرات آن حضور و بازنمایی خاطره‌گون و شخصی دیدارها و پدیدارهاست.هم شاعر و هم نویسنده برآنند تا خوب نگاه کنند و دیده ها را به درون بکشانند و همراه با تاثری شخصی بازنمایی کنند بنابراین دال ها پیش از آنکه به مدلولی بیرونی رجوع یا ارجاع داشته باشند دلالتگر حس و دریافت مولف هستند یعنی بودها بر پاشنه ی نمودها می چرخند

a comparative reading of the poem let's believe in the beginning of the cold season by forugh farrokhzad and the novel mrs. dalloway by virginia woolf in an impressionistic context

forugh farrokhzad، the representative of modern iranian poetry، and virginia woolf، the representative of modern british fiction، have shown their readers the inner world of individuals in their poetry/ fiction. enough similarities between these two works enable us to analyze both in an impressionistic context. the femininity of the text، the twenty-four-hour length of the narration، the resonant presence of the clock to separate the world of reality and mentality، the personal look at the surroundings، and the lack of coherence in the narrative structure are some of the common features between these two works. using library resources، we have comparatively analyzed these two works by adapting an impressionistic outlook. the two simultaneous areas of internal and external timing، the stream of consciousness، pretended impressions of phenomena، associations، the confusion and thoughts of death and the discontinuity of the narrative serve as the bases of comparative reading of these two works. findings suggest that continuous shifts from the objective to the subjective mind have endowed the narratives with a special chronology that has resulted in the duality of internal and external timing. at times، they have also led to anachronisms. the external time is the field of inevitable presence of the character in public while the inner time is the field of impressions of that presence and the representation of its memories.