واکاوی نقش و جایگاه ذی نفعان و ذی نفوذان در فرایند بازآفرینی پایدار محدوده های ناکارآمد شهری (موردمطالعه: محلات شهیدمعقول و امیرآباد در کلان شهر مشهد)

شهر به مثابه یک موجود زنده، درگذر زمان، انواع آسیب ها و فرسایش و آنگاه بهسازی و نوسازی را در ابعاد گوناگون تجربه می نماید. فرآیندهای زوال شهری که منجر به ایجاد فضاهای ناکارآمد و فرسوده در شهرها می گردند، یکی از پرچالش ترین مسائل عصر حاضر شهرها به ویژه کلانشهرهاست به نحوی که مدیران شهری توجه خود را به برنامه ریزی پایدار شهری با استفاده از فرایند بازآفرینی معطوف نموده اند. از جمله عناصر مهم در این فرآیند، کنشگران شهری می باشند که متاسفانه در بررسی نظریه ها و رویکردهای مختلف مرتبط در صد سال اخیر حکایت از نبود جایگاه مشارکت آنان در توسعه شهر دارد. پژوهش حاضر با هدف شناسایی ذی نفعان و ذی نفوذان و تبیین جایگاه و نقش آنان در فرایند بازآفرینی پایدار شهر با بهره گیری از روش توصیفی- تحلیلی و با استفاده از تکنیک دلفی و مدل ماتریس علاقه – قدرت به عنوان روشی تجربه گرایانه به اولویت بندی ذینفعان پرداخته است. نتایج تحقیق نشان می دهد که از میان 16 مورد ذینفع شناسایی شده در محدوده مورد مطالعه اعضای شورای اجتماعی و گروه های جهادی و مردم نهاد دارای ارتباط مستقیم در فرایند بازآفرینی پایداری این محلات می باشند. بعلاوه روحانیون محله، ائمه جماعات، پایگاه های بسیج و گروه های جهادی و خودجوش در سطح محله به دلیل ارتباط قوی با مردم به عنوان ذینفعان کلیدی دارای قدرت و علاقه بالایی هستند، شناسایی شده که می توانند در تسهیل فرایند بازآفرینی بسیار تاثیرگذار باشند. این گروه ها همچون هرمی هستند که سایر افراد، معتمدین و فعالین محلی به آنان متصل بوده که به کمک آنان اطلاع رسانی و آگاهی رسانی در خصوص فرایند بازآفرینی بصورت زنجیروار و شبکه ای به ساکنین صورت می پذیرد. بنابراین بایستی در فرایند تدوین سند بازآفرینی به ذینفعان شناسایی شده تمرکز داشته و با در نظر گرفتن خواسته ها و انتظاراتشان، رضایت آنان را جلب نمود. چرا که حضور ذینفعان مختلف با علایق گوناگون و انتظارات متفاوت در اجرای پروژه‌ها نیازمند مدیریت صحیح است تا اجرای پروژه با موانع کمتری از ناحیه ذینفعان مواجه گردد.

analyzing the role and position of stakeholders and influencers in the process of sustainable regeneration of inefficient urban areas (case study: shahid maqool and amir abad neighborhoods in mashhad)

as a living being, the city experiences all kinds of damages and erosion and then improvements and renovations in various dimensions. the processes of urban decay that lead to the creation of inefficient and dilapidated spaces in cities are one of the most challenging issues of today's cities, especially megacities, so that city managers have turned their attention to sustainable urban planning using the regeneration process. among the important elements in this process are urban activists, which unfortunately, in the study of various related theories and approaches in the last hundred years, indicates the lack of their participation in the development of the city. the current research aims to identify the beneficiaries and the beneficiaries and explain their role and place in the process of sustainable regeneration of the city by using the descriptive-analytical research method and by using the delphi technique and the interest-power matrix model as an empirical method. beneficiaries pay. the results of the research show that among the 16 beneficiary cases identified in the study area, the members of the social council and jihadist groups and non-governmental organizations are directly related in the process of re-creating the sustainability of these neighborhoods. in addition, neighborhood clerics, congregational imams, basij bases, and jihadi and spontaneous groups at the neighborhood level have high power and interest due to their strong relationship with the people as key stakeholders, and it has been identified that they can be very effective in facilitating the regeneration process. these groups are like a pyramid with other people, trustees and local activists connected to them, with the help of which the residents are informed and informed about the regeneration process in a chain and a network. therefore, in the process of drafting a regeneration document, one should focus on the identified beneficiaries and gain their satisfaction by considering their demands and expectations. because the presence of different stakeholders with different interests and different expectations in the implementation of projects requires proper management so that the implementation of the project faces fewer obstacles from the stakeholders.