خوانش پیشران‌های موثر بر کاهش فقر شهری در بافت‌های تاریخی با تاکید بر رویکرد توانمندسازی مورد پژوهی: بافت تاریخی شهر یزد

بافت های تاریخی و فرسوده شهری به خاطر دارا بودن بسیاری از ابعاد گوناگون محرومیت چون کمبود دسترسی به فرصت‌های اشتغال و مسکن، زیرساخت‌های نامناسب، نبود تامین اجتماعی و دسترسی به بهداشت، آموزش و امنیت فردی در رنج و مضیقه اند. مجموعه این عوامل در شکل گیری فقر شهری در این محدوده ها موثرند. تجربه نشان داده است که برنامه‌های تک‌بعدی و یک‌جانبه و بدون نگاه آینده نگری، نه‌تنها مشکلات را برطرف ننموده، بلکه مشکلی جدی در سیستم‌های زیستی شهری در این مناطق به دنبال داشته است. دراین‌بین، نقش و اثرات توانمندسازی می‌تواند در برنامه‌ریزی برای مقابله با فقر شهری در بافت های تاریخی بسیار تعیین‌کننده باشد. بدین منظور در این پژوهش سعی گردیده است که به‌صورت سیستمی و نظام مند پیشران های کلیدی موثر بر کاهش فقر شهری در بافت تاریخی شهر یزد با تاکید بر رویکرد آینده پژوهی، شناسایی و تحلیل شوند. روش تحقیق در مطالعه‌ی حاضر آمیخته (کمی-کیفی) با ماهیت تحلیلی-اکتشافی می باشد .در این پژوهش ابتدا با تکنیک پویش محیطی و دلفی، 35 پیشران اولیه در سه حوزه مختلف استخراج‌شده و سپس با استفاده از روش دلفی مدیران، ماتریس اثرات متقاطع مولفه‌ها تشکیل گردیده است. در مرحله بعدی از طریق نرم افزار میک مک نسبت به تحلیل ماتریس اقدام شده است. با توجه به امتیاز بالای اثر گذاری مستقیم و غیر مستقیم عوامل، ده عامل اصلی به عنوان پیشران های کلیدی موثر بر کاهش فقر شهری با رویکرد توانمندسازی مورد شناسایی قرار گرفتند. همچنین بر اساس نتایج حاصل از ماتریس اثرگذاری عوامل، از مجموع 2213 رابطه اثرگذاری مستقیم عوامل، متغیر های بخش اجتماعی با کسب امتیاز 938، بیشترین تاثیر را در راستای کاهش فقر شهری با رویکرد توانمندسازی در محدوده موردمطالعه داشته‌اند. 

analyzing the drivers effective in reducing urban poverty in historical contexts with an emphasis on the empowerment approach case study: historical context of yazd city

historical and dilapidated urban contexts are suffering due to having many different dimensions of deprivation such as lack of access to employment and housing opportunities, inadequate infrastructure, lack of social security and access to health, education and personal security. the set of these factors are effective in the formation of urban poverty in these areas. experience has shown that one-dimensional and one-sided programs without a foresight not only did not solve the problems, but also caused a serious problem in the urban biological systems in these areas. meanwhile, the role and effects of empowerment can be very decisive in planning to deal with urban poverty in historical contexts. for this purpose, in this research, an attempt has been made to systematically and systematically identify and analyze the key drivers effective in reducing urban poverty in the historical context of yazd city, emphasizing the future research approach. the research method in the present study is mixed (quantitative-qualitative) with an analytical-exploratory nature. in this research, firstly, 35 primary factors were extracted in three different areas with the environmental scanning and delphi technique, and then, using the managers' delphi method, the matrix of effects was extracted. the intersection of components is formed. in the next step, matrix analysis has been done through mic-mac software. considering the high score of direct and indirect effect of the factors, ten main factors were identified as the key drivers effective in reducing urban poverty with the empowerment approach. among the investigated drivers, the variables of the social sector have had the greatest impact in reducing urban poverty with the empowerment approach.