تلاقی حقوق بشر، فناوری و امنیت ملی در پرتو رویه دیوان اروپایی حقوق بشر

دیوان استراسبورگ در طول فعالیت خود تلاش کرده در آرای صادره ضمن پاسداری از حقوق بشر، مراقبت کند تا در مواقع حساس، که امنیت ملی کشورهای عضو کنوانسیون با خطر مواجه می‌شود، نقشی بینابین ایفا کند تا از این رهگذر هم جانب «حقوق بشر» را بگیرد هم به «امنیت ملی» دولت‌ها بی‌توجه نباشد. بااین‌حال، آنچه مراقبت از حقوق بشر را با چالش مواجه ساخته، «فناوری‌های ارتباطی» پیچیده و پیشرفته‌ای است که از یک طرف به جنایتکاران (داخلی و بین‌المللی) امکان ایجاد ارتباط، هماهنگی، اجتناب از شناسایی و... می‌دهد و همچنین، چنین امکانی موجبی است برای کشورها تا به عنوان تهدید امنیت، «دامنهٔ صلاحدیدی» خود را گسترش و حقوق بشر را به حاشیه ببرند. پرسش این است که دیوان استراسبورگ در موضوع چالش‌برانگیز تلاقی حقوق بشر، فناوری‌ و امنیت ملی چگونه می‌تواند به پاسداری از حقوق بشر بپردازد؟ در پاسخ می‌توان گفت که از یک طرف، دیوان از رهگذر پرونده‌های مطروحه مراقبت نموده تا دولت‌ها از فناوری‌های پیشرفته برای کنترل ارتباطات و اطلاعات افراد و تجاوز به حریم خصوصی آن‌ها سوءاستفاده نکنند. از طرف دیگر، با توجه به امکان سوءاستفادهٔ گروه‌های قانون‌شکن (به‌ویژه حمله‌کنندگان سایبری و گروهک‌های تروریستی) از ظرفیت فناوری، دیوان به کمک دولت‌ها شتافته و حاشیهٔ صلاحدید نظارتی کافی به آن‌ها جهت حفاظت از امنیت ملی‌شان اعطا کرده است.

the confluence of human rights, technology and national security in the light of the case-law of the european court of human rights

during its activity, the strasbourg court has tried to take care in the decisions issued while protecting human rights, in order to play an intermediary role in critical situations when the national security of the member countries of the convention is in danger, so as to be on the side of human rights and do not ignore the national security of governments. however, what makes the care of human rights a challenge is the complex and advanced communication technologies that, on the one hand, allow dangerous criminals (domestic and international) to communicate, coordinate, avoid detection, etc.; and on the other hand, such a possibility deems as a threat to countries security and causes to expand their discretion and result in marginalize human rights. the question is, how has the strasbourg court been able to protect human rights while paying attention to the national security concerns of countries in the challenging issue of the intersection of human rights, technology and security in response, it can be said that the court through the submitted cases, on the one hand, has taken care of, so that governments do not abuse advanced technologies to control people’s communications and information or violate their privacy, and on the other hand, according to the possibility abusing the capacity of technology by law-breaking groups, especially cyber attackers and terrorists, the court has rushed to the aid of the governments and given them certain margin of appreciation to interception to protect their national security.