اثربخشی مشاوره گروهی شناخت درمانی مبتنی بر ذهن آگاهی بر کاهش مصرف سیگار و افزایش شادکامی دانشجویان

زمینه و هدف: هدف از پژوهش حاضر بررسی اثربخشی مشاوره گروهی شناخت درمانی مبتنی بر ذهن آگاهی بر کاهش مصرف سیگار و افزایش شادکامی در دانشجویان بود. روش پژوهش: پژوهش حاضر نیمه تجربی با طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل بود که از جامعه آماری دانشجویان دانشکده هنر دانشگاه آزاد واحد تهران مرکز نمونه ای به حجم 24 نفر به روش تصادفی انتخاب و به دو گروه 12 نفری و با گمارش تصادفی در گروه آزمایش و گواه جایگزین شدند. گروه آزمایش به مدت 8 جلسه 90 دقیقه ای تحت آموزش ذهن آگاهی قرار گرفته و گروه کنترل هیچ مداخله ای را دریافت نکردند. افراد دو گروه پرسشنامه های شادکامی آکسفورد (1989) و مصرف سیگار فاگرشتروم (1989) را در مراحل قبل و بعد از مداخله اجرا و داده های جمع آوری شده با آزمون تحلیل کوواریانس تجزیه و تحلیل شد. یافته‌ها: این پژوهش نشان داد که بین دو گروه آزمایش و کنترل از نظر کاهش مصرف سیگار (0.02=p) و افزایش شادکامی (0.03=p) تفاوت معناداری به دست آمده است؛ اما نتایج در مورد تفاوت در دانشجویان دختر و پسر در کاهش مصرف سیگار و افزایش شادکامی تفاوت معناداری نشان نداد. نتیجه‌گیری: نتایج این پژوهش نشان داد آموزش مشاوره گروهی شناخت درمانی مبتنی بر ذهن آگاهی بر کاهش مصرف سیگار و افزایش شادکامی دانشجویان موثر بوده است.

the effectiveness of mindfulness-based cognitive group therapy on reducing smoking and increasing student happiness

background and aim: this study was aimed to evaluate the effectiveness of mindfulness-based cognitive group therapy on reducing smoking and increasing student happiness.  methods: the present study was a quasi-experimental design with a pre-test and post-test design and a control group. from the statistical population of students of the faculty of arts, azad university, tehran branch, a sample of 24 people was randomly selected and placed into two groups of 12 people. they were placed in the study and control groups with random assignment. the study group received mindfulness training for 8 sessions of 90 minutes, and the control group did not receive any intervention. individuals in both groups implemented the oxford (1989) happiness questionnaire and the fagerstrom (1989) smoking questionnaire before and after the intervention, and the collected data were analyzed by the analysis of covariance.  results: this study showed that there was a significant difference between the study and control groups in terms of reducing smoking (p = 0.02) and increasing happiness (p = 0.03). but the results did not show a significant difference in the difference between male and female students in reducing smoking and increasing happiness.  conclusion: the results of this study showed that the training of mindfulness-based cognitive group therapy has been effective in reducing smoking and increasing students’ happiness.