پیش‌بینی سبک‌های تصمیم‌گیری بر اساس سیستم‌های مغزی رفتاری؛ نقش واسطه‌ای تمایزیافتگی خود

زمینه و هدف: نظر به اهمیت تصمیم‌گیری و حساسیت این مسئله در معامله‌گری بورس، این پژوهش با هدف پیش‌بینی سبک‌های تصمیم‌گیری بر اساس سیستم‌های مغزی رفتاری؛ نقش واسطه‌ای تمایزیافتگی خود در معامله گران بورس اوراق بهادار تهران انجام شد. روش پژوهش:  در این پژوهش توصیفی- همبستگی، جامعه‌آماری شامل تمامی معامله‌گران اوراق بهادار بورس شهر تهران در بازه زمانی سه‌ماهه آخر سال 98 بود. شرکت‌کنندگان با روش دردسترس انتخاب شدند که بعد از حذف پرسشنامه‌های مخدوش، نمونه نهایی به 165 نفر تقلیل یافت. شرکت‌کنندگان پرسشنامه‌های سبک‌های تصمیم‌گیری (اسکات و بروس، 1995)، سیستم‌های مغزی رفتاری (کارور و وایت، 1994) و تمایزیافتگی خود (اسکورن و فریلندر، 2003) را تکمیل کردند. یافته‌ها:   تحلیل داده‌ها در این پژوهش با روش تحلیل رگرسیون چندمتغیره و تحلیل مسیر انجام شد. نتایج نشان داد اثر بازداری رفتاری و فعال‌سازی رفتاری بر تمایزیافتگی خود معنادار بوده است و فعال‌سازی رفتاری اثر مثبت و قوی‌تری داشته است (0.92). همچنین تمایزیافتگی خود بر سبک‌های تصمیم‌گیری شهوی، منطقی و وابسته به‌ترتیب0.40، 0.70 و 0.92- اثر معنادار داشته است. نتیجه‌گیری: قوی‌ترین اثر در سبک تصمیم‌گیری وابسته دیده شد که به‌صورت منفی معنادار بود؛ بنابراین نقش واسطه‌ای تمایزیافتگی خود بین سبک‌های تصمیم‌گیری و سیستم‌های مغزی رفتاری تایید شد.

prediction of decision-making styles based on behavioral brain systems; the mediating role of self-differentiation

background and aim: given the importance of decision making and the sensitivity of this issue in stock exchange trading, this study aimed to predict decision-making styles based on behavioral brain systems; the mediating role of self-differentiation in stock exchange traders. methods: in this descriptive-correlational study, the statistical population included all stock exchange traders of tehran city stock exchange in the jan-march2020. participants were 165 cases after deleting invalid questionnaires. participants selected by convenience method and completed questionnaires of decision-making styles (scaht & borus, 1995), behavioral brain systems (carver & whight, 1994), and self-differentiation (scorn & freelander, 2003). data analysis in this study was performed by multivariate regression analysis and path analysis. results:  the results showed that the effect of behavioral inhibition and behavioral activation was significant on self-differentiation and behavioral activation had a positive and stronger effect (0.92). self-ditermination had a significant effect on intuitive, logical and dependent decision-making styles of 0.40, 0.70 and -0.92, respectively. the strongest effect was seen in the dependent decision-making style, which was negative and significant. conclusion: thus, the mediating role of self-differentiation between decision-making styles and behavioral brain systems was confirmed