اثربخشی طرحواره درمانی بر ترس از ازدواج در پسران مجرد

زمینه و هدف: امروزه ازدواج جوانان به یکی از چالش‌های اصلی جامعۀ ایرانی مبدّل شده است؛ جوانان به دلایل مختلفی از مبادرت به ازدواج دوری می‌کنند و پدیدۀ تاخیر در سن ازدواج به‌عنوان یک مسئله نمود پیدا کرده است؛ لذا هدف این پژوهش تعیین اثربخشی طرحواره درمانی بر ترس از ازدواج در پسران مجرد بود.  روش پژوهش: مطالعه حاضر نیمه آزمایشی با پیش آزمون و پس آزمون با گروه کنترل بود؛ انتخاب نمونه  به صورت هدفمند از بین پسران مجرد بالای 35 سال شهر تهران بود که با فراخوان عمومی جهت شرکت در پژوهش، 28 پسر مجرد به پرسشنامه‌ ترس از ازدواج سمیعی، یوسفی و نشاط دوست (1392) پاسخ دادند که از بین  آن‌ها 24 پسر انتخاب و در دو گروه آزمایشی طرحواره درمانی (12 پسر) و گروه گواه (12 پسر) به صورت تصادفی جایگزین شدند. گروه آزمایش به مدت 8 جلسه 90 دقیقه‌ای تحت مداخله طرحواره درمانی یانگ، کلوسکو و ویشار (2003) قرار گرفتند و گروه کنترل هیچ مداخله ای را دریافت نکردند. داده‌ها با استفاده از تحلیل کوواریانس بررسی شد. یافته‌ها: نتایج حاکی از تاثیر مداخله طرحواره درمانی بر ترس از ازدواج (p=0/003 ,f=11/10) بود. نتیجه‌گیری: نتایج پژوهش شواهدی را پیشنهاد می‌کند که آموزش طرحواره‌ درمانی برای کاهش ترس از ازدواج نگرش‌ روش مناسبی است.

the effectiveness of schema therapy on the fear of marriage (gamophobia) among single buys

background and aim: youth marriage has become one of the main challenges of iranian society nowadays. young people avoid getting married for various reasons, and the phenomenon of delay in marriage age has become a problem. accordingly, this study aimed to determine the effectiveness of schema therapy on the fear of marriage among single boys. methods: the present research was a quasi-experimental study with pre-test and post-test with the control group. the sample was purposefully selected from single boys over 35 years old in tehran. according to a public call to participate in the study, 28 single boys answered the questionnaire of fear of marriage samiei, yousefi, and neshat doost (2013). among these participants, 24 boys were selected and randomly replaced in two schematic therapy groups, including the study group (12 boys) and the control group (12 boys). the study group received eight 90-minute sessions of young, klosko, and weishaar’s (2003) schema therapy intervention, and the control group did not receive any intervention. the data were analyzed using the analysis of covariance. results: the findings indicated the effect of schema therapy intervention on fear of marriage (f = 11.10, p = 0.003). conclusion: the results of this study indicate evidence that schema therapy training is a suitable method to reduce fear of marriage.