فرمولاسیون ظرفیت برشی تیرهای لانه‌زنبوری با استفاده از تکنیک برنامه‌نویسی ژنتیک استاندارد

انجام مطالعات آزمایشگاهی جهت تعیین ظرفیت برشی تیرهای لانه‌زنبوری بسیار زمان‌بر و پرهزینه می‌باشد. لذا، ضرورت ارائه مدل‌های طراحی که بتوانند بدون نیاز به انجام مطالعات آزمایشگاهی تخمین‌های دقیقی از ظرفیت برشی تیرهای لانه‌زنبوری به دست دهند به‌خوبی احساس می‌شود. این مقاله به بررسی روش بسیار جدیدی بنام برنامه‌نویسی ژنتیک استاندارد (sgp) برای فرمولاسیون ظرفیت برشی تیرهای لانه‌زنبوری پرداخته است. نتایج آزمایشگاهی موجود در ادبیات فنی برای بسط مدل‌های sgp مورداستفاده قرارگرفته‌اند. مدل‌های طراحی جدید ارائه‌شده، ظرفیت برشی تیرهای لانه‌زنبوری را برحسب مشخصات هندسى و مکانیکی تیرهای لانه‌زنبوری فرمول‌بندی می‌کنند. به‌منظور به دست آوردن مدل‌های بهینه سعی و خطای گسترده‌ای با استفاده از پارامترهای موثر بر ظرفیت برشی تیرهای لانه‌زنبوری صورت گرفته است. نقش پارامترهای موثر در پیش‌بینی ظرفیت برشی تیرهای لانه‌زنبوری با استفاده از آنالیز حساسیت موردبحث و بررسی قرارگرفته‌اند. مدل ارائه‌شده با سایر مدل‌های موجود در ادبیات فنی مقایسه شده‌اند و امکان استفاده از مدل‌های sgp، به‌عنوان ابزاری قابل‌اطمینان برای پیش‌بینی ظرفیت برشی تیرهای لانه‌زنبوری موردبررسی قرارگرفته است. بهترین مدل‌های sgp با استفاده از پارامترهای ورودی dg، h، tw×fyw و e بسط داده‌شده‌اند. دقت بالای مدل‌ها نشانگر این مهم است که این پارامترها نماینده مناسبی از مشخصات هندسی و مکانیکی تیر لانه‌زنبوری برای پیش‌بینی ظرفیت برشی آن می‌باشند. مدل‌های ارائه‌شده می‌توانند برای کنترل اعتبار نتایج آزمایشگاهی به‌طور موثری مورداستفاده قرار گیرند. علاوه بر این، در شرایطی که امکان انجام مطالعات آزمایشگاهی نباشد، این مدل‌ها می‌توانند جایگزین مناسبی برای تخمین ظرفیت برشی تیرهای لانه‌زنبوری تلقی شوند.

formulation of shear capacity of honeycomb beams using standard genetic programming technique

conducting laboratory studies to determine the shear capacity of honeycomb beams is very time-consuming and costly. therefore, the necessity of providing design models that can provide accurate estimates of the shear capacity of honeycomb beams without the need to conduct laboratory studies is well felt. this paper has examined a very new method called standard genetic programming (sgp) for the formulation of the shear capacity of honeycomb beams. laboratory results available in the technical literature have been used to develop sgp models. the new design models presented formulate the shear capacity of honeycomb beams in terms of geometric and mechanical characteristics of honeycomb beams. in order to obtain optimal models, extensive trial and error has been carried out using the parameters affecting the shear capacity of honeycomb beams. the role of the effective parameters in predicting the shear capacity of honeycomb beams has been discussed and investigated using sensitivity analysis. the presented model has been compared with other models available in the technical literature, and the possibility of using sgp models as a reliable tool for predicting the shear capacity of honeycomb beams has been investigated.