اثربخشی برنامه آموزش مبتنی برطرحواره درمانی بر نگرش‌های ناکارآمد و نشاط معنوی افراد دارای آسیب بینایی

هدف از این پژوهش اثربخشی آموزش مبتنی برطرحواره درمانی بر نگرش‌های ناکارآمد و نشاط معنوی افراد دارای آسیب بینایی بود. طرح پژوهشی نیمه آزمایشی از نوع پیش آزمون – پس آزمون و پیگیری با گروه کنترل بود. جامعۀ آماری این پژوهش شامل افراد دارای آسیب بینایی مرکز rp تهران بود که دارای پرونده توانبخشی بودند. حجم نمونه شامل 40 نفر (20 نفر گروه آزمایش و 20 نفر گروه گواه) از جامعه آماری به شیوه نمونه‌گیری هدفمند انتخاب شده و در گروه گواه و آزمایش جایدهی شدند. برای گروه آزمایشی، آموزش مبتنی برطرحواره درمانی اجرا شد در حالیکه گروه کنترل آموزشی دریافت نکردند. ابزار پژوهش شامل مقیاس نگرش‌های ناکارآمد (وایزمن و بک، 1978) و پرسشنامه نشاط معنوی (افروز، 1395) بود. داده ها با استفاده از آزمون تحلیل واریانس با اندازه‌گیری مکرر مورد تحلیل قرار گرفت. نتایج نشان داد که آموزش مبتنی برطرحواره درمانی بر بهبود نگرش-های ناکارآمد و نشاط معنوی در مراحل پس‌آزمون و پیگیری تاثیر معنی‌دار داشته است (p<0.01). یافته‌های این پژوهش اطلاعات مفیدی را در ارتباط با آموزش مبتنی برطرحواره درمانی فراهم می‌کند و مشاوران و روانشناسان می‌توانند برای بهبود نگرش‌های ناکارآمد و نشاط معنوی افراد دارای آسیب بینایی از این مداخله استفاده نمایند.

the effectiveness of the training program based on schema therapy on dysfunctional attitude and spiritual happiness of people with visual impairment

the aim of this research was the effectiveness of education based on schema therapy on dysfunctional attitude and spiritual happiness of people with visual impairment. it was a semi-experimental research design of pre-test-post-test and follow-up with a control group. the statistical population of this research included people with visual impairments of tehran rp center who had rehabilitation records. the sample size includes 40 people (20 people in the experimental group and 20 people in the control group) from the statistical population selected by purposeful sampling and placed in the control and experimental groups. for the experimental group, training based on schema therapy was implemented, while the control group did not receive training. the research tools included the dysfunctional attitudes scale (weissman beck, 1978) and the spiritual happiness questionnaire (afrooz, 2015). the data was analyzed using the analysis of variance test with repeated measurements. the results showed that training based on schema therapy had a significant effect on improving dysfunctional attitudes and spiritual happiness in the post-exam and follow-up stages (p<0.01). the findings of this research provide useful information related to schema therapy-based training, and counselors and psychologists can use this intervention to improve dysfunctional attitudes and spiritual happiness of visually impaired people.