رویکردهای نوین در پدیدارشناسی: ارزیابی هم‌سنجی روش‌شناختی توصیفی و تفسیری

پدیدارشناسی را می‌توان به عنوان روشی در فرایند تحقیق علمی در نظر گرفت. این روش، مراحلی را برای راهنمایی پژوهشگر از آغاز تا پایان فرایند تحقیق تعیین می‌کند. این روش به دنبال فهم عمیق ذات پدیده‌ها و تجربه‌های شخصی شرکت‌کنندگان در مطالعه است. در سال‌های اخیر، پدیدارشناسی در زمینه‌های گوناگونی چون معماری پیشرفت‌ها و کاربردهای بسیاری داشته است با این حال، روش‌شناسی پدیدارشناختی در محدوده دانشگاهی کشور ما تا به این لحظه به اندازه کافی مورد توجه قرار نگرفته و تعداد محدودی مقاله در این زمینه منتشر شده است. همچنین، تعیین اینکه پژوهشگر باید از کدام یک از روش‌های توصیفی یا تفسیری در پژوهش پدیدارشناسی استفاده کند، اهمیت ویژه‌ای دارد که تاکنون مطالعه‌ای در این باره صورت نگرفته است. نظر به این خلا در تحقیق، هدف از این مطالعه، تشریح دقیق و جامع از جنبه‌های مختلف روش‌های توصیفی و تفسیری در پژوهش‌های پدیدارشناختی است. این مطالعه از طریق یک بررسی سیستماتیک به دنبال یافتن پاسخی برای سوالات مطرح‌شده درباره ابعاد متفاوت این دو روش است. این تحقیق با بررسی دقیق و تفصیلی ابعاد گوناگون روش‌شناختی توصیفی و تفسیری در پژوهش‌های پدیدارشناختی و با استفاده از روش بررسی نظام‌مند، به دنبال شناسایی و تحلیل ابعاد متفاوت این روش‌شناسی‌ها است. یافته‌ها نشان‌دهنده طیف وسیعی از ابعاد روش‌شناختی توصیفی و تفسیری می‌باشند. در این تحقیق، منابع و مطالعات موجود به زبان انگلیسی از پایگاه‌های داده معتبر مورد بررسی قرار گرفته و منابع کلیدی شناسایی و در مقاله ارائه شده‌اند. نتایج بدست آمده تاکید دارند که اجرا و کاربرد مراحل روش‌های پدیدارشناختی توصیفی و تفسیری، پژوهشگر را در به‌کارگیری این ابزارها در فرایند تحقیق یاری می‌رساند. همچنین هیچ‌یک از روش‌ها ذاتاً بر دیگری برتری ندارد و انتخاب روش مناسب به مفروضات فلسفی، پژوهشی، روش‌شناختی، پرسش پژوهشی و نمونه خاص مورد مطالعه بستگی دارد. با توجه به نبود سابقه مشخصی از کاربرد گسترده روش‌ها در داخل کشور، امکان و ضرورت استفاده از آن‌ها به عنوان الگوهایی برای تجزیه و تحلیل تجارب در این طرح تحقیق مورد ارزیابی قرار می‌گیرد تا به عنوان دستاوردی نوین برای مطالعات بیشتر در زمینه پدیدارشناسی به کار رود.

novel approaches in phenomenology: a comparative evaluation of descriptive and interpretive methodologies

introduction: phenomenology, as a philosophical and methodological framework, aims to understand individuals’ subjective experiences and lived realities. it emphasizes the in-depth exploration of human consciousness and the meaning-making processes that shape our perceptions of the world. within architectural research, phenomenology offers valuable insights into how people experience and interact with built environments. however, the application of phenomenological methods within the iranian academic context remains relatively limited. moreover, the literature presents a critical gap concerning the nuanced distinctions and appropriate applications of descriptive and interpretive approaches within the framework of phenomenological research. this study aims to bridge this gap by providing a comprehensive and nuanced analysis of the descriptive and interpretive dimensions of phenomenological research.methodology: this research employs a systematic literature review approach to investigate the distinct characteristics and applications of descriptive and interpretive methods within the context of phenomenological research. the review systematically examined a wide range of scholarly articles, books, and other relevant resources published in english, focusing on those that provide in-depth discussions of methodological considerations within phenomenological inquiry. data sources included reputable academic databases. the review process involved a rigorous selection and analysis of relevant literature, focusing on key themes, methodological approaches, and critical evaluations of existing research.results: the findings of this review reveal a diverse spectrum of methodological considerations within both descriptive and interpretive approaches to phenomenological research. descriptive phenomenology emphasizes the meticulous description of lived experiences, focusing on capturing the essence of individual perceptions and interpretations. this approach often involves rigorous data collection methods such as in-depth interviews, participant observation, and textual analysis, with a strong emphasis on detailed and accurate descriptions of the data. in contrast, interpretive phenomenology focuses on understanding the underlying meanings and interpretations that shape individual experiences. this approach often involves hermeneutical interpretation, seeking to uncover the deeper layers of meaning embedded within the data. this may involve analyzing the data through a variety of interpretive frameworks, such as those derived from existential philosophy, hermeneutics, or post-structuralism.conclusion: this study underscores the importance of carefully considering the philosophical and methodological underpinnings of both descriptive and interpretive approaches when conducting phenomenological research. the choice between these approaches should be guided by the specific research questions, the nature of the phenomenon under investigation, and the researcher’s own epistemological and ontological assumptions. neither approach is inherently superior to the other, and the most appropriate method will vary depending on the context and objectives of the research. by providing a detailed analysis of the distinctive features and applications of descriptive and interpretive phenomenological methods, this study contributes to a deeper understanding of these approaches and their potential application within the iranian academic context. this research serves as a foundation for further exploration of phenomenological methods in architectural research and other relevant fields within iran.