تحلیل پایداری سازه‌ در خانه‌های دورۀ پهلوی اول در شهر کرمانشاه

معماری معاصر ایران، از اواخر دورۀ قاجار و اوایل دورۀ پهلوی به هرج‌‌و‌مرج و آشفتگی دچار شد. در این دوران، ما شاهد احداث هم‌زمان ساختمان‌هایی هستیم که از لحاظ نیارشی هرکدام بیانگر یکی از مکاتب فکری ساخت، در دوره‌هایی مشخص از تاریخ ایران هستند. پایداری سازه‌ای نقش اساسی در پایداری ساختمان‌ها در برابر عوامل محیطی دارد، زیرا متضمن پایداری کل ساختار فرم ساختمان و معماری آن است. ازاین‌رو، در پژوهش حاضر مسئله پایداری سازه در ساختمان‌های عهد پهلوی اول بررسی می‌شود. این واکاوی، موضوعاتی ازجمله دیوارهای نسبی و آرایه‌های به‌کاررفته روی عناصر سازه‌ای را شامل می‌شود. هدف از این مطالعه و پژوهش، بررسی ایستایی ابنیۀ دورۀ پهلوی اول به‌منظور بهبود پایداری این بناها ی ارزشمند و نجات آن‌ها در برابر زلزله و به‌سازی و پایداری لرزه‌ای است. برآیند این مقاله، با توجه به شکل، فرم وغالب ساختمان‌های احداث‌شده در دورۀ پهلوی اول امکان بررسی دیوارهای نسبی و اظهارنظر درخصوص پایداری سازه‌های مرتبط را فراهم می‌آورد. این پژوهش، به‌دنبال پاسخ‌گویی به دو پرسش است: نخست، مسئله نیارش است و همچنین، مهم‌ترین عوامل تاثیرگذار در پایداری خانه‌های سنتی شهر کرمانشاه کدام‌اند؟ و دوم، آرایه‌های به‌کاررفته روی عناصر سازه‌ای در خانه‌های عصر پهلوی اول متاثر از چیست؟. روش تحقیق در این پژوهش، روش ترکیبی (کمی/کیفی) و جمع‌آوری، تحلیل و محاسبۀ دقیق داده‌ها است. بنابراین، درخصوص دیوارهای نسبی از روش کمی و در بررسی آرایه‌های به‌کاررفته روی عناصر سازه‌ای و در ادامه، مقایسۀ یافته‌ها و نتیجه‌گیری از سنجش کیفی استفاده شده‌است. در این مقاله، برای گردآوری اطلاعات از روش مشاهدۀ میدانی، محاسبات و فن اسنادی کتابخانه‌ای بهره برده ‌شده‌است. نتایج این پژوهش با استناد تصاویر و آثار و نقشه‌ها، محاسبات دیوار نسبی، مطابق با آیین‌نامۀ 2800 و نشریۀ 360 است. نتایج نشان‌دهندۀ آن است که بررسی فاکتورهای نیارش (پایداری سازه) ازجمله دیوار نسبی و عوامل سازۀ (شاخصه‌ها) به‌کاررفته در خانه‌های تاریخی دورۀ پهلوی اول در بحث ایستایی، وضعیت هم‌سان دارد و موتیف‌های به‌کار برده‌شده نیز متاثر از بنیان های فکری معماری ایران است.

stability analysis of houses the first pahlavi period(1920-1925) in kermanshah

 contemporary iranian architecture from the late qajar period and the beginning of the pahlavi period suffered from chaos and turmoil. during this period, we see the simultaneous construction of buildings. in terms of their niarash, each of them represents one of the schools of thought in certain periods of iranian history.one of sensitive sections in architecture iranian ، it is in the first pahlavi periods (1920-1925). therefore, the houses of the first pahlavi period are follow always static. stability of the structure, in between it plays an essential role in the stability of buildings against environmental factors. because it ensures the stability of the whole structure of the building form and its architecture. in this study, the issue of structural stability in buildings of the first pahlavi (1920-1925) era is investigated. this review covers topics such as relative walls , and the motifs used are on the structural elements. the purpose of this study; static buildings of the first pahlavi period (1920-1925) to improve and sustain this valuable building, their salvation is against the problem of earthquake and its improvement and seismic stability. the result of this article is the possibility of examining the relative walls for its niarash(support) in buildings that provide the shape and form characteristics in an era and period. this article seeks to answer two questions; what are the most important factors influencing the stability of traditional houses in kermanshah? what are the motifs used in the houses of the first pahlavi period (1920-1925) on the elements of the affected structures? and the research method in this research is a combined method (quantitative / qualitative). method of data collection and analysis and accurate calculations, in the case of quantitative relative walls and arrays used on structural elements, comparison of findings and conclusions a qualitative approach has been used. article by reviewing the literature of the subject, to collect information, field observation method, calculations and library documentation technique have been used. the results of this research, citing images, works and maps, relative wall calculations, in accordance with regulation 2800 and is journal 360 (fema 237). architecture and buildings of the same period; in kermanshah province in the first pahlavi period (1920-1925) shows it. which is used to study the factors of niarash(stability) (structural stability) including the relative wall and structural factors (characteristics and arias); in historical houses in the first pahlavi period (1920-1925), the situation is similar in terms of relative wall in the static discussion. the motifs used are also influenced by the intellectual foundation of iranian architecture