ارزیابی رویکرد نقد منبع درمطالعات اسلامی و قرآنیِ خاورشناسان معاصر

رویکرد انتقادی خاورشناسان معاصر در پژوهشهای اسلامی و قرآنی عمدتاً بر دو محور اصلی استوار است: بررسی منابع اسلامی به طور کلی و قرآن کریم به طور خاص این رویکرد با تمرکز بر حدیث و سنت اسلامی به عنوان منابع کلیدی تفسیر مسائل ،قرآنی مباحثی مانند خاستگاه زمانی و مکانی قرآن و میزان سندیت تاریخی آن در بازسازی وقایع صدر اسلام را مورد توجه قرار داده است نکته محوری این پژوهش ها ارزیابی اعتبار منابع اسلامی برای بازنمایی تاریخ واقعی اسلام است بدون آنکه به وحیانی بودن قرآن یا نبوت پیامبر اکرم (ص) بپردازند. پژوهش حاضر، با هدف تبیین و نقد این رویکردها و اثبات حقانیت اسلام و برتری وحی قرآنی بر ادیان الهی دیگر از روش توصیفی تحلیلی بهره گرفته و با گردآوری اطلاعات کتابخانه ای و تحلیل داده ها به بررسی دیدگاه های سنتی و انتقادی خاورشناسان پرداخته است. نتایج نشان میدهد که فرضیه های مستشرقان درباره منابع قرآن، که اغلب بر اساس مشابهت هایی میان قرآن و متون پیشین مانند تورات و انجیل بنا شده اند از منظر مسلمانان مردود بوده و حتی از لحاظ روش شناختی نیز با ایرادات جدی مواجه.اند این یافته ها محدودیت های تحلیل های غربی را در مواجهه با قرآن و منابع اسلامی برجسته میسازد و نشان دهنده ناکارآمدی رویکردهای رایج خاورشناسان در تبیین تاریخ اسلام است

evaluating the source-critical approach in islamic and qur’anic studies of contemporary orientalists

the critical approach of contemporary orientalists in islamic and qur’anic research is primarily anchored in two central axes: the examination of islamic sources in general and the qur’an in particular. this approach, focusing on -ḥadīth- (prophetic traditions) and islamic tradition as key interpretive sources for qur’anic issues, engages with topics such as the temporal and spatial origins of the qur’an and the degree of its historical credibility in reconstructing events from early islam. a central concern of these studies is assessing the validity of islamic sources for representing the “true history” of islam, without addressing the qur’an’s revelatory nature or the prophethood of the prophet muhammad (pbuh). the present study, aiming to elucidate and critique these approaches while affirming the authenticity of islam and the supremacy of qur’anic revelation over other divine religions, employs a descriptive-analytical methodology. through library research and data analysis, it examines both traditional and critical perspectives of orientalists. the findings reveal that orientalist hypotheses about the sources of the qur’an—often grounded in perceived parallels between the qur’an and earlier texts such as the torah and the gospels—are deemed invalid by muslim scholars and are methodologically flawed. these outcomes underscore the limitations of western analytical frameworks in engaging with the qur’an and islamic sources, demonstrating the inadequacy of prevalent orientalist approaches in explaining islamic history.