ارزیابی طبیعت دوستی (بیوفیلیا) بر سرزندگی و شادابی زیست بوم شهری؛ موردپژوهی: مجتمع های منتخب در منطقه 22 تهران

از جنبۀ واژه شناسی اصطلاح «بیوفیلیا» به معنی «دوست داشتنِ حیات یا سیستم های واجدِ حیات» می-باشد و دوستدار طبیعت و حیات بودن است. مساله پژوهش حاضر این است که بیوفیلی چه تاثیری بر شادابی و سرزندگی شهری دارد؟ پژوهش حاضر به لحاظ هدف کاربردی و روش انجام آن توصیفی- تحلیلی و پیمایشی می باشد؛ لذا از ابزار پرسشنامه جهت جمع آوری داده ها و از نرم افزار آماری spss جهت تجزیه و تحلیل داده ها استفاده شده است. لازم به ذکر است از آزمون های آماری همبستگی جهت بررسی روابط متغیرها، تی تک نمونه ای جهت مقایسه جامعه اماری با میانه نظری و رگرسیون چند متغیره جهت بررسی تاثیرگذاری مولفه های گرایش به طبیعت و سرزندگی ساکنان استفاده شده است. نتایج نشان می دهد که ارتباط معناداری بین معیارهای بیوفیلی معماری مجتمع های مسکونی و شادابی وجود دارد؛ چنان چه که مولفه طبیعت گرایی بیشترین تاثیر را بر حصول آن داشته و وجود طبیعت تاثیر غیرمستقیم بر حس سرزندگی ساکنین مجتمع داشته است. لذا تایید می شود که حضور طبیعت در مجتمع های مسکونی به عنوان یک فضای گردهم آورنده باعث تعاملات اجتماعی بالاتر و درپی آن شادمانی بیشتر ساکنین در مجتمع های مسکونی می‌شود.

evaluation of nature-loving (biophilia) on the vitality and vitality of the urban ecosystem; case study: selected complexes in the 22nd district of tehran

purpose and method, therefore, a questionnaire tool was used to collect data and spss statistical software was used to analyze data. it should be noted that statistical correlation tests were used to investigate the relationships between variables, t-test samples were used to compare the statistical population with the theoretical mean, and multivariate regression was used to investigate the influence of the components of orientation to nature and residents' vitality. the results show that there is a significant relationship between the architectural biophilic criteria of residential complexes and freshness; as the component of naturalism had the greatest impact on its achievement and the existence of nature had an indirect effect on the sense of vitality of the residents of the complex. therefore, it is confirmed that the presence of nature in residential complexes as a gathering space causes higher social interactions and subsequently more happiness of residents in residential complexes.