>
Fa   |   Ar   |   En
   ارزیابی کورتیزول و گلوکز سرم، نمره بدنی و تولید شیر گاوهای شیری متعاقب مصرف جاذب اندوتوکسین خوراکی در دوره انتقال  
   
نویسنده چالمه علی اصغر ,پورجعفر مهرداد ,امیریان آرمین
منبع سومين همايش ملي پژوهش هاي نوين در علوم دامي - 1401 - دوره : 3 - سومین همایش ملی پژوهش های نوین در علوم دامی - کد همایش: 01220-76320 - صفحه:0 -0
چکیده    مقدمه: تراز منفی انرژی و در ادامه آن بیماری‌ها و شرایط چالش برانگیزی که در پیرامون زایمان برای گاوهای شیری اتفاق می افتد فاکتورهای تنش زای بسیار بزرگی هستند که موجب ترشح بیش از حد کورتیزول در بدن می شوند. وجود سطوح بالا و طولانی ‌مدت کورتیزول در جریان خون دارای تاثیرات منفی مانند اختلال در عملکرد غده تیروئید، عدم تعادل قند خون، کاهش تراکم استخوان و بافت عضلات، افزایش فشارخون و تضعیف سیستم دفاعی بدن است. با توجه به ماهیت جیره های پرانرژی در دوره بعد از زایش و تورم و پارگی پاپیلاهای شکمبه و در نهایت افزایش عبور اندوتوکسین ها به جریان عمومی بدن، بالا بودن مقادیر کورتیزول می تواند شرایط را برای بروز اختلالات متابولیکی فراهم کند. توکسین بایندرها به عنوان جاذب lps باکتری های گرم منفی، فلزات سنگین، ترکیبات غیر تغذیه ای و حتی خود باکتری ها و دیگر توکسین ها عمل می کنند. از این رو این فرضیه مطرح است که مصرف جاذب اندوتوکسین در دوره انتقال می تواند بر مقادیر کورتیزول و گلوکز خون گاوهای شیری اثر گذار باشد.مواد و روش ها: مطالعه حاضر بر 24 راس گاو شیری هلشتاین بالغ و در یک واحد بزرگ صنعتی در استان فارس انجام شد. گاوها های مورد پژوهش به چهار گروه مساوی شامل یک گروه کنترل و سه گروه tb1، tb2 و tb3 تقسیم شدند و از 8 هفته قبل از زایمان وارد مطالعه شده و تا 3 هفته پس از آن مورد ارزیابی قرار گرفتند. گروه کنترل فقط جیره متوازن را دریافت کرد و در سایر گروه های آزمایشی، از جاذب اندوتوکسین بر پایه بنتونیت و مونتموریلونیت به میزان 1، 5 و 10 گرم/کیلوگرم ماده خشک مصرفی به ترتیب در tb1، tb2 و tb3 استفاده شد. از تمام گاوها از 3 هفته قبل تا 3 هفته پس از زایمان به صورت هفتگی خونگیری از ورید وداج انجام شد و در تمام نمونه های اخذ شده، غلظت کورتیزول و گلوکز سرم سنجیده شد. وضعیت نمره بدنی در روزهای خونگیری (بر اساس سیستم نمره دهی 5-1) و مقادیر تولید شیر در هفته های پس از زایمان (بر حسب کیلوگرم) نیز مورد ارزیابی واقع شد. نتایج و بحث: در هر چهار گروه مورد مطالعه، مقادیر کورتیزول در هفته منتهی به زایمان و هفته اول پس از زایمان در بیشترین مقدار خود قرار داشت. از هفته سوم قبل از زایمان روند افزایشی شروع شد و از هفته دوم پس از زایش مقادیر آن در سرم کاهش یافت. مقادیر کورتیزول در گروه tb3 به‌صورت معنی‌داری از دیگر گروه‌ها کمتر بود. در بازه‌های زمانی مختلف مقادیر کلی گلوکز در گروه کنترل از دیگر گروه‌ها کمتر و مقادیر آن در tb3 از باقی گروه‌ها بیشتر بود. نمره بدنی تمام گاوهای مورد مطالعه از زمان زایمان تا 3 هفته پس از آن با یک روند معنی دار رو به کاهش گذاشت. افت نمره بدنی در گروه tb3 به طور غیرمعنی داری از سایر گروه ها کمتر بود. تولید شیر در تمام گروه ها از زمان زایش تا 3 هفته پس از آن به طور معنی داری رو به افزایش بود. تراز منفی انرژی و بیماری‌ها متابولیک پیرامون زایمان فاکتورهای تنش زای بسیار بزرگی هستند که موجب ترشح بیش از حد کورتیزول در بدن می شوند. افت سیستم دفاعی بدن به دنبال ترشح کورتیزول با مقادیر بالا شرایط را برای بروز بیماری های پیرامون زایمان فراهم می‌کند. غلظت کورتیزول و گلوکز در گروه هایی که جاذب اندوتوکسین دریافت کرده بودند به طور معنی داری کمتر از گروه کنترل بود و این مقادیر در گروه tb3 که 10 گرم/کیلوگرم ماده خشک مصرفی از جاذب اندوتوکسین را دریافت کرده بود کمتر از سایرین بود. نتیجه گیری کلی: نتایج مطالعه حاضر نشان داد که جاذب اندوتوکسین خوراکی بر تغییرات کورتیزول و گلوکز سرم گاوهای شیری در دوره انتقال موثر است و غلظت کورتیزول در گاوهایی که جاذب اندوتوکسین دریافت می کنند کمتر از سایر گروه هاست. این تاثیر وابسته به دوز بوده و در مقادیر بیشتر، اثرات واضح تری دارد. همچنین جاذب اندوتوکسین خوراکی در مقادیر استفاده شده در این مطالعه، تاثیر معنی داری بر تغییرات نمره بدنی و تولید شیر گاوهای تحت مطالعه نداشت.به طور کلی با توجه به نتایج این مطالعه، استفاده از جاذب توکسین خوراکی با دوز 10 گرم/کیلوگرم ماده خشک مصرفی در گاوهای شیری در دوره انتقال توصیه می شود.
کلیدواژه گلوکز، کورتیزول، جاذب اندوتوکسین، دوره انتقال، گاوشیری
آدرس , Iran, , Iran, , Iran
پست الکترونیکی achalmeh81@gmail.com
 
     
   
Authors
  
 
 

Copyright 2023
Islamic World Science Citation Center
All Rights Reserved