مقایسه اثر تمرین های آمادگی جسمانی و پیلاتس بر حاالت خلقی برومرز و سرسختی ذهنی در زنان فعال

هدف: ورزش و فعالیت های جسمانی یکی از مهمترین عوامل اثرگذار در کیفیت زندگی شخصی و اجتماعی، سلامت جسمانی و روانی افراد است. پژوهش حاضر به منظور مقایسه اثر تمرین­های آمادگی جسمانی و پیلاتس بر حالات خلقی برومرز و سرسختی ذهنی در زنان فعال انجام شد. روش تحقیق: این پژوهش از دسته پژوهش های علی-مقایسه­ای می باشد. جامعه آماری شامل زنان فعال شهرستان نجف آباد در سال 1398، که به تمرین­های آمادگی جسمانی و ورزش پیلاتس پرداخته­اند، می باشد که نمونه ای به حجم 90 نفر (45 نفر در رشته آمادگی جسمانی و 45 نفر در رشته پیلاتس) به روش در دسترس انتخاب شدند و پرسشنامه حالات خلقی برومرز و پرسشنامه سرسختی ذهنی را تکمیل کردند. داده­های بدست آمده با استفاده از نرم­افزار spss-22 و آزمون تی مستقل مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته­ها: بین نمرات مولفه­های تنش، خشم، آرامش و شادکامی شرکت­کنندگان برحسب عضویت گروهی (گروه آمادگی جسمانی و پیلاتس) تفاوت معناداری وجود دارد ولی این تفاوت بین مولفه­های افسردگی، سرزندگی، خستگی و سردرگمی معنادار نمی­باشد. همچنین بین نمرات مولفه اطمینان شرکت­کنندگان برحسب عضویت گروهی (گروه آمادگی جسمانی و پیلاتس) تفاوت معناداری وجود دارد ولی این تفاوت بین مولفه­های ثبات و کنترل معنادار نمی­باشد. نتیجه­گیری: در مقایسه حالات خلقی دو گروه (آمادگی جسمانی و پیلاتس) آرامش و شادکامی ورزشکاران پیلاتس بیشتر از گروه آمادگی جسمانی است و تنش و خشم گروه آمادگی جسمانی بیشتر می­باشد. در مقایسه سرسختی ذهنی افراد دو گروه، مولفه اطمینان در گروه آمادگی جسمانی نمره بیشتری را به خود اختصاص داد.