بررسی پیشبین های صمیمیت ارتباطی از طریق سبک های دلبستگی و اعتماد در زنان متاهل

هدف: صمیمیت زناشویی موضوعی است که بیش از گذشته مورد پژوهش قرار گرفته است چرا که نبود یک رابطه صمیمانه می تواند به میزان زیادی بر محیط خانواده و به تبع آن جامعه تاثیر داشته باشد. در همین راستا هدف پژوهش حاضر بررسی پیش بین های صمیمیت ارتباطی از طریق سبک های دلبستگی و اعتماد در زنان متاهل بود. روش: این پژوهش همبستگی بود و برای تحلیل داده ها از همبستگی پیرسون و رگرسیون همزمان استفاده شد. جامعه این پژوهش کلیه زنان متاهل شهر یزد بودند که به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند و پرسشنامه های صمیمت ارتباطی (واکر و تامپسون، 1985)، اعتماد (رمپل و هولمز، 1983 )، و سبک های دلبستگی هازان و شیور (1987) را تکمیل نمودند و در انتها داده ها مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته های: این پژوهش به اینصورت بود که تنها اعتماد توانست رابطه معناداری با صمیمیت ارتباطی داشته باشد (65/0) و آن را پیش بینی کند اما سبک های دلبستگی نتوانستند پیش بین معناداری برای صمیمیت زناشویی باشند. نتیجه گیری: در نهایت می توان گفت که اعتماد زناشویی به میزان زیادی می تواند پیش بین صمیمیت در رابطه زناشویی باشد و افزایش آن می تواند بر شکل گیری رابطه­ی صمیمانه تاثیر داشته باشد.