قواعد حاکم بر قراردادهای الکترونیک

زمینه و هدف: توسعه بکارگیری وسایل نوین فناوری اطلاعات در انعقاد قرارداد و تردید در اعتبار و صحت قراردادهای الکترونیکی قانونگذاران کشورهای مختلف و سازمانهای منطقه ای و بین‌المللی را بر آن داشته است و قوانین و مقررات متنوعی را در این زمینه وضع نمایند؛ کما اینکه در ایران نیز قانون تجارت الکترونیکی در سال 1382 به تصویب رسیده است. هدف مقاله حاضر، بررسی قواعد حاکم بر قراردادهای الکترونیک است.مواد و روش‌ها: مقاله حاضر توصیفی تحلیلی است. مواد و داده‌ها نیز کیفی است و از فیش‌برداری در گردآوری مطالب و داده‌ها استفاده‌شده است.ملاحظات اخلاقی: در این مقاله، اصالت متون، صداقت و امانت‌داری رعایت شده است.یافته‌ها: یافته‌ها نشان داد در قوانین مدونه ایران در خصوص بسیاری از مباحث قراردادهای الکترونیکی خلاء وجود دارد و گاهی قانونگذار در قوانین مربوطه ساکت است و تصریحی ندارد. با وجود اختلافاتی که در تخییری یا امری بودن ماده 968 قانون مدنی و در نتیجه آن امکان آزادی اراده طرفین در تعیین قانون حاکم وجود دارد، می‌توان  قائل بر تخییری بودن این ماده بود و آزادی طرفین بر تعیین قانون حاکم را به رسمیت شناخت. ماده 27 قانون داوری تجاری ایران نیز ناظر بر تخییری بودن این ماده از قانون مدنی است و به موجب آن طرفین می‌توانند قانون حاکم بر قرارداد را آزادانه انتخاب نمایند. رژیم انتخاب قانون حاکم در اتحادیه اروپا مختلط است.نتیجه: در حقوق ایران، متعاقدین می‌توانند توافق نمایند که تعهدات ناشی از قرارداد تابع قانون ایران باشد.

rules governing electronic contracts

background and purpose: the development of the use of new information technology tools in the conclusion of contracts and doubts about the validity and authenticity of electronic contracts have prompted the legislators of different countries and regional and international organizations to enact various laws and regulations in this field. in iran, the e-commerce law was approved in 2002. the purpose of this article is to review the rules governing electronic contracts.materials and methods: this article is descriptive and analytical. materials and data are also qualitative and data collection was used in collecting materials and data.ethical considerations: in this article, the originality of the texts, honesty and trustworthiness are observed.findings: the findings showed that there is a vacuum in iran’s codified laws regarding despite the differences that exist in the optionality or mandatoryness of article 968 of the civil code and as a result of that, the possibility of freedom of will of the parties in determining the governing law, we can believe that this article is optional and recognize the freedom of the parties to determine the governing law. article 27 of iran’s commercial arbitration law also observes that this article is an optional part of the civil law, and according to that, the parties can freely choose the law governing the contract.result: in iranian law, the contracting parties can agree that the obligations arising from the contract are subject to iranian law.