>
Fa   |   Ar   |   En
   the examination of the intertextual relationship between the testaments and the simāt prayer  
   
نویسنده nīkūnizhād zahrā ,khākpūr ḥusayn ,ḥasūmī waliyullāh
منبع classical and contemporary islamic studies - 2021 - دوره : 3 - شماره : 1 - صفحه:69 -83
چکیده    The major premise of intertextuality maintains that there exists no independent text, but rather, texts borrow from and have a close, mutual relationship with each other. according to this concept, any text is derived from the past or concurrent texts, in a way that the new (present) text is a summary of another text or various other texts (which are not present). the purpose of this article is to explore the intertextual presence of the testaments in the simāt prayer. the study is descriptive-survey in terms of method and uses library research method to collect data. the findings indicate that the testaments (the bible) have an intertextual presence of in the simāt prayer. this relationship revolves around expressing common concepts and themes; therefore, there exist statements in the simāt prayer that are similar to some statements in the testaments. the most frequent intertextual commonality regards ijtirār (partial rejection) in which the absent text (i.e., the testaments) is represented in the present text (i.e., simāt prayer). moreover, there are some instances of imtiṣāṣ (negation of the parallel), too.
کلیدواژه intertextuality ,simāt prayer ,the testaments ,ijtirār ,imtiṣāṣ
آدرس university of the noble qur’ān sciences and knowledge, iran, university of sistan and baluchestan, faculty of theology, department of the qur’ān and ḥadīth sciences, iran, university of sistan and baluchestan, faculty of theology, department of the qur’ān and ḥadīth sciences, iran
 
   بررسی بینامتنیت عهدین در دعای سِمات  
   
Authors نیکونژاد زهرا ,خاکپور حسین ,حسومی ولی‌الله
Abstract    بینامتنیت بر این اندیشهاستوار است که هیچ متن مستقلی وجود ندارد، بلکه متون از یک­دیگر وام می‌گیرند و میان آن­ها رابطۀ نزدیک و دوسویه‌ای وجود دارد. بر اساس این نظریه، هر متنی زاییدۀ متون گذشته یا معاصر است؛ به‌گونه ای که متن تازه (حاضر)، خلاصه‌ای از متن یا متون متعددی (غایب) به­شمار می­آید. هدف از این مقاله، «جستار بینامتنی عهدین در دعای سِمات» است که با روش توصیفی - تحلیلی و استفاده از منابع کتابخانه‌ای مطرح می‌کند که رابطۀ بینامتنی میان عهدین (کتاب مُقَدَّس) و دعای سِمات وجود دارد. رابطۀ موجود از نوع بیان مضامین و مفاهیم مشترک است؛ لذا عباراتی مشابه عبارات کتاب مُقَدَّس در دعای سِمات وجود دارد. بیش­ترین تکرار بینامتنی از نوع اِجْتِرار (نفی جزیی) است که عیناً متن غایب (عهدین) در متن حاضر (دعای سِمات) نمود می‌یابد. هم­چنین نمونه‌هایی از نوع اِمْتِصاص (نفی متوازی) نیز در آن وجود دارد.
Keywords Simāt prayer، Ijtirār، Imtiṣāṣ
 
 

Copyright 2023
Islamic World Science Citation Center
All Rights Reserved