چگونه توانستیم حسین، دانش‌آموز پایه ششم را به درس ریاضی علاقمند کنیم؟

ریاضیات پیش آهنگ دانش هاست هرکس که می خواهد درست بیندیشد و بهتر فکر کند ناگزیر است که با ریاضیات آشنا شود. پژوهش حاضر، پژوهش در عمل و اقدام پژوهی است که به روش عملی و کیفی صورت گرفته است. هدف از پژوهش، افزایش انگیزه و علاقۀ حسین، دانش‌آموز کلاس ششم دبستان پسرانه کاوش به درس ریاضی است. پژوهشگران پس از شناسایی مشکل و بررسی دلایل ایجاد مسئله، با هدف برطرف کردن و یا ایجاد تغییرات، به گرداوری اطلاعات به شیوه میدانی و کتابخانه‌ای پرداخته‌اند. در نتیجه پس از مشاهدات، مطالعات، استفاده از نظر اساتید، بهترین و اجرایی ترین راه‌حل انتخاب شد و به اقدام مناسب آن با رعایت تمام جوانب و نظارت کامل، مبادرت ورزیده شد و از نتایج اقدام، ارزیابی به عمل آمد. با استفاده از ابزارهای گرد‌آوری اطلاعات( مشاهده،مصاحبه، چک لیست و مطالعات کتابخانه‌ای) علل ضعف و عدم علاقه حسین به درس ریاضی؛ روش سنتی تدریس معلم در سال‌های گذشته، مشکلات خانوادگی، ضعف آموزشی و یادگیری ناقص از پایه، نداشتن انگیزه یادگیری و عدم درک درست از ریاضی و اهمیت و کاربرد آن در زندگی شناسایی شد. برای حل این مشکلات روش‌های متفاوتی به کار گرفته شد و با اساتید مجرب مشورت به عمل آمد. پس از برگذاری جلسات در طی دو ماه و استفاده از روش های نوین آموزشی، وسایل کمک آموزشی، بکارگیری و آموزش روش های مرور و تمرین و یادسپاری، پیشرفت مطلوبی در عملکرد حسین مشاهده شد و دانش‌آموز توانست نسبت به اوایل دوره آموزشی پیشرفت قابل توجهی در دروس خود از جمله ریاضی نشان دهد. نتیجۀ این پژوهش در عمل نشان می دهد، بکارگیری روش های نوین در کنار روش‌های سنتی در آموزش، توجه به تفاوت های فردی، علائق و استعداد دانش‌آموزان، ایجاد استمرار در یادگیری، بکارگیری روش‌های صحیح به یادسپاری و مرور مطالب و وسایل کمک آموزشی در ایجاد یادگیری فعال و معنادار در درس ریاضی بسیار موثر است.