تحلیل اقتصادی سیستم‌های ذخیره‌ساز انرژی کوچک‌-مقیاس مبتنی بر باتری از دیدگاه سرمایه‌گذار بخش خانگی

رشد روزافزون منابع انرژی تجدیدپذیر از یکسو، و محدودیت‌های زیست‌محیطی منشعب‌شده از مسئله گرمایش زمین از سوی دیگر، صنعت برق را در بسیاری از کشورها، در راستای تسهیل بکارگیری از منابع تجدیدپذیر و گذار از استراتژی‌های سنتی پاسخ به رشد پیک بار، به سمت بهره‌برداری گسترده از سیستم‌های ذخیره‌ساز انرژی سوق داده‌است. با توجه به رویارویی صنعت برق کشور با معضل کمبود ظرفیت تولید در ایام پیک بار و در اولویت‌بودن راهکارهای پیک‌سایی در برابر روش‌های سنتی تامین تقاضا، یعنی برنامه‌ریزی جهت افزایش ظرفیت تولید، مقاله حاضر، با ارائه مدلی ساده، به ارزیابی فنی-اقتصادی بکارگیری واحدهای ذخیره‌ساز انرژی مبتنی بر باتری از دیدگاه مشترکین بخش خانگی می‌پردازد. ارزیابی‌ پارامترهای چون قیمت انرژی، طول عمر باتری، تورم، و هزینه کربن در مطالعه انجام‌شده حاکی از آن است که سرمایه‌گذاری بخش خصوصی بر روی واحدهای کوچک‌مقیاس ذخیره‌ساز، متاثر از غیرواقعی بودن قیمت انرژی الکتریسیته در کشور و ناکام ماندن بازگشت سرمایه از محل اختلاف قیمت بین ساعات اوج و کم‌باری، مستلزم در نظر گرفتن تسهیلات برای سرمایه‌گذار، از محل سود محقق شده برای ذی‌نفعان می‌باشد؛ مادامیکه گسترش نفوذ واحدهای مزبور در بخش خانگی، می‌تواند در به تعویق انداختن هزینه‌‌های توسعه بخش تولید و حتی بخش توزیع، کاهش تلفات، ارتقاء بهره‌وری، کاهش انتشار کربن، و غیره، اثربخش باشد.