سببشناسی اسم حضرت خدیجه(سلاماللهعلیها)
|
|
|
|
|
|
|
|
نویسنده
|
ذبیحنیا عمران آسیه ,شاکری منصوره
|
|
منبع
|
سومين همايش ملي بانوي هزاره اسلام: بزرگداشت حضرت خديجه - 1400 - دوره : 3 - سومین همایش ملی بانوی هزاره اسلام: بزرگداشت حضرت خدیجه - کد همایش: 00210-63815 - صفحه:0 -0
|
|
چکیده
|
مقالۀ حاضر به بررسی وجه تسمیه و معناشناسی اسمِ حضرت خدیجه(سلاماللهعلیها) (متوفی 10 بعثت) می پردازد. اسم، پدیدۀ مهم فرهنگی و اجتماعی است که پیش از تولد تا پس از مرگ با انسان همراه است. این عنصر در باورهای دینی، ملی، ادبی، فکری و تاریخی افراد جامعه ریشه دارد. مردم به اسم نیک خود مباهات می کنند و می کوشند تا برای فرزندانشان نام مناسب برگزینند. بسیاری از مباحث مهم اجتماعی، جغرافیایی و اقتصادی را می توان در قالبِ اسم بیان کرد. نامِ یک شخص می تواند با منش و کردار او همسو باشد، تا آنجا که به هویت او تبدیل شود. پژوهش حاضر درصدد پاسخ به این پرسش اصلی است که مهم ترین علت انتخاب اسمِ حضرت خدیجه(سلاماللهعلیها) چیست؟ براساس دستاورد تحقیق از آنجایی که در میان اقوام تازی، نامگذاری حق پدر بود و یکی از دلایل گزینش نام، پیشۀ پدر یا یکی از نیاکان بهعنوان نام فرزند انتخاب می شد، پس می توان ادعا کرد که نام حضرت خدیجه(سلاماللهعلیها) از شغل خانوادگی و اجدادی وی مقتبس شده است؛ زیرا اقوام تازی پیش از اسلام، مانند دیگر اقوام سامی، به تبارنامه اهمیت بسیار میبخشیدند و جد حضرت خدیجه، «قصی» سقایت (آبرسانی به حاجیان) و رفادت (اطعام و غذارسانی به حاجیان) را برعهده داشت.
|
|
کلیدواژه
|
خدیجه(سلاماللهعلیها) اسم، هویت اجتماعی.
|
|
آدرس
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|