نقش حضرت خدیجه‌(سلام‌الله‌علیها) در گسترش دین اسلام

تاریخ اسلام مملو از زنان نمونه‌ای است که هر کدام در زمان خود راه کمال را پیموده‌ و باعث بقا، پایداری، رشد و تکامل اسلام شدند. در این میان، نقش بانویی به چشم می‌خورد که اگر حمایتهای بی‌بدیل او نبود، شاید جریان اسلام به این صورتی که است تحقق نمی‌یافت. حضرت خدیجه، قبل از بعثت پیامبر‌(صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌و‌سلم) یعنی در سال‌های جاهلیت، زندگی خود را با پیامبر اکرم‌ آغاز کرده است؛ سال‌هایی که کرامت زنان نادیده گرفته می‌شد، دختران زنده به گور شده، فساد، فحشا، خرافه و شرک رایج و مرسوم بود و سراسر جامعه را فرا گرفته بود. رفتار و اعمال خدیجه کبری‌(سلام‌الله‌علیها) در این دوران، نشانگر شخصیت والای ایشان است؛ زیرا او هرگز دامن خود را به این مسائل آلوده نساخت و به‌عنوان طاهره قریش، الگوی زنان و به‌عنوان تاجری موفق، الگوی مردان هم‌عصر خویش بود. خدیجه‌(س) در طول 25 سال زندگی مشترک با پیامبر‌‌(صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌و‌سلم) همه‌جانبه از ایشان پشتیبانی می‌کرد. با نقشی که ایشان در آن سال‌ها داشتند، هر یک از حمایتهای مادی و معنوی و دیگر حمایتهای این بانو، باعث تحکیم و پیشبرد اهداف اسلام شد.