حکمت متعالیه: سرشت نهادهای سیاسی و مدنی

مسئله نهادهای سیاسی و مدنی برای حکمت متعالیه آن است که چگونه می‌توان آن را تبیین کرد که با هستی‌شناسی آن حکمت منطبق باشد. ازاین‌رو هدف مقاله حاضر تبیین نهادهای مزبور براساس آموزه هستی‌شناختی حکمت متعالیه است. مدعای این مقاله آن است که نهادهای مورد بحث برگرفته از حقیقت وجودی «خود» است و ازاین‌رو پدیده‌ای معنادار می‌باشد و می‌توان آن را از منظر هستی‌شناختی تبیین کرد. در مقابل این ادعا نظریه‌های مکاتب ساخت‌گرایی اجتماعی قرار دارند که معتقد هستند که نهادهای سیاسی و مدنی پدیده‌هایی زبانی و برساختی هستند. برای بررسی مدعای فوق در این مقاله از روش اسنادی و تحلیل متون حکمت متعالیه استفاده شده است و نتیجه حاصل از این نوشته تبیین هستی‌شناختی نهاد سیاسی و مدنی و نشان دادن امتداد حکمت متعالیه در علم سیاست است. از دستاوردهای این مقاله می‌توان در نظریه‌پردازی سیاسی و فلسفه علم سیاست و فلسفه علوم اجتماعی استفاده کرد.

transcendental wisdom: the nature of political and civil institutions

the problem of political and civil institutions for transcendental wisdom is how to explain it in a way that is consistent with the ontology of that wisdom. therefore, the purpose of this article is to explain the aforementioned institutions based on the ontological doctrine of transcendental wisdom. the claim of this article is that the institutions under discussion are derived from the existential truth of self and hence it is a meaningful phenomenon and can be explained from an ontological perspective. against this claim are the theories of social constructionist schools, which believe that political and civil institutions are linguistic and constructed phenomena. to investigate the above claims in this article, the document method and the analysis of transcendental wisdom texts have been used, and the result of this writing is the ontological explanation of the political and civil institution and showing the extension of transcendental wisdom in political science. the achievements of this article can be used in political theorizing and philosophy of political science and philosophy of social sciences.