حکمت عملی به مثابه سلوک عملی در حکمت متعالیه ملاصدرا

ملاصدرا در حکمت متعالیه در عمل اثبات کرد که استدلال، ذوق، اشراق و آنچه از راه وحی به دست می‌آید، به یک حقیقت منتهی می‌شود.ملاصدرا بر اساس اصالت وجود و وحدت سنخی وجود مباحث و مسائل فلسفی را نیز به عنوان یک حقیقت واحد تبیین و تحلیل نمود ولذا بسیاری از تمایزات و دوگانگی‌ها در حکمت متعالیه به وحدت و اتحاد منجر گردید. چنانکه تمایز و دوگانگی قوای نظری و عملی انسان نیز به وحدت و هماهنگی و اتحاد قوا منتهی شد . و حکمت عملی که از ابن سینا در نظام فلسفه اسلامی از رونق افتاده بود در حکمت متعالیه در کنار حکمت نظری به عنوان مراتب حقیقت واحد حکمت در تلفیق با سلوک عملی و عرفانی مجددا احیاءگردید.مساله این پژوهش، بررسی رویکرد صدرا به حکمت عملی و مبانی و نتایج آن است، روش: سند پژوهی به طریقه توصیفی و تحلیلی. یافته‌های پژوهش: در حکمت متعالیه، حکمت عملی به عنوان سلوک عملی متمایز و اعم از اصطلاح رایج فلسفی مشائی و جامع بین حکمت مشاء، عرفان و دین ، در کنار حکمت نظری به عنوان مراتب حقیقت واحد حکمت ارائه شده است.

practical wisdom as practical conduct in the sublime wisdom of mulla sadra

in his transcendent theosophy, mulla sadra practically proved that reasoning, taste, enlightenment and whatever obtained through revelation lead to one truth. based on the principality of existence and typical unity (vahdate senkhi), mulla sadra also expounded the philosophical discussions and issues as a single truth.this caused many distinctions and dualities in transcendent theosiphy terminate unity. as is the case with the duality of theoretical and practical powers of man, which also lead to the unity and harmony of powers. and practical wisdom was revived in transcendent theosophy along with theoretical wisdom as the levels of single wisdom in combination with practical and mystical conduct after it had ceased to be in vogue in the islamic philosophy with the rise of avicennan philosophyphilosophy. the main objective of this research is to investigate mulla sadra’s approach to practical theosophy and its principles and outcomes; has followed a descriptive and analytical method of research. the findings indicate that in transcendent theosophy, practical wisdom is presented as a distinct practical conduct, including the common and comprehensive philosophical term peripatetic (masha’ie) in peripatetic theosophy, mysticism and religion, along with theoretical theosophy as the level of truth of the unit of wisdom.