طراحی و تبیین الگوی غرور سازمانی در فراجا

غرور سازمانی به‌عنوان یک کاتالیزور قدرتمند و یک دارایی استراتژیک، نقشی تعیین‌کننده در ارتقای قابلیت‌های انسانی و سازمانی ایفا می‌کند. این امر در محیط ماموریت‌محور فراجا که موفقیت آن‌ها به میزان تعهد، انگیزه و همبستگی نیروی انسانی وابسته است، اهمیتی دوچندان می‌یابد. پژوهش حاضر باهدف طراحی و تبیین مدل غرور سازمانی در یکی از حساس‌ترین نهادهای کشور، یعنی فراجا، صورت پذیرفت. به لحاظ نوع هدف، تحقیق کاربردی - توسعه‌ای و کیفی بود. جامعه آماری پژوهش را کارکنان و مدیران، باتجربه مرتبط با موضوع تشکیل دادند. نمونه‌گیری به‌صورت هدفمند و غیرتصادفی انجام شد و 14 نفر به‌عنوان مشارکت‌کننده انتخاب گردیدند. تجربه زیسته آنان از پدیده غرور سازمانی با استفاده از استراتژی داده‌بنیاد و از طریق مصاحبه عمیق نیمه‌ساختاریافته بررسی شد. قابلیت اعتماد ابزار پژوهش از طریق کاوش سیستماتیک مشارکت‌کنندگان و تحلیل دقیق داده‌ها با رویکرد استراوس و کوربین تعیین گردید. تحلیل داده‌ها مدلی جامع برای غرور سازمانی در فراجا ارائه می‌دهد که این پدیده را چندبعدی (هیجانی و نگرشی) می‌داند. غرور سازمانی تحت‌تاثیر عوامل علّی فردی (نگرش، ارزش‌های حرفه‌ای، شایستگی‌های شغلی) و سازمانی (منابع، نمادها، رهبری، فرهنگ‌سازمانی، تقدیر و تعاملات) شکل‌گرفته، در بستر شرایط زمینه‌ای فرهنگ و ساختار سازمانی (هویت، ارزش‌ها، ثبات) تقویت می‌شود و توسط چالش‌های روان‌شناختی و مدیریتی تعدیل می‌گردد. مدل به پیامدهای فردی (سرمایه روان‌شناختی) و سازمانی (اعتماد اجتماعی، انسجام) منجر شده و راهکارهای عملی نظیر توسعه فرهنگی و بهینه‌سازی منابع انسانی را برای تقویت غرور سازمانی در نهادهای نظامی و انتظامی پیشنهاد گردید.

designing and explaining an organizational pride modelin faraja

organizational pride, functioning as both a powerful catalyst and a strategic asset, plays a decisive role in elevating human and organizational capabilities. this significance is amplified within the mission-driven environment of the faraja, where success hinges on the commitment, motivation, and cohesion of its personnel. this research was conducted with the objective of designing and explaining an organizational pride model within faraja, one of the nation's most critical institutions. in terms of purpose, the study was applied-developmental and qualitative. the statistical population comprised experienced employees and managers related to the subject matter. sampling was performed purposefully and non-randomly, selecting 14 participants. their lived experiences of organizational pride were investigated using a grounded theory strategy via semi-structured in-depth interviews. the research instrument's trustworthiness was established through systematic participant checks and precise data analysis using strauss and corbin's approach. the data analysis yields a comprehensive model for organizational pride in faraja, viewing this phenomenon as multidimensional (affective and attitudinal). organizational pride is shaped by individual causal factors (attitude, professional values, job competencies) and organizational factors (resources, symbols, leadership, organizational culture, appreciation, and interactions). it is reinforced within the context of background conditions, specifically organizational culture and structure (identity, values, stability), and is moderated by psychological and managerial challenges. the resulting model leads to individual outcomes (psychological capital) and organizational outcomes (social trust, cohesion). practical solutions, such as cultural development and human resource optimization, are subsequently proposed for enhancing organizational pride within military and law enforcement bodies.