از هویت تا گفتمان: تحلیل دیپلماسی رسانه‌ای ایران در ایتالیا

دیپلماسی رسانه‌ای، یکی از ابزارهای قدرت نرم در شکل‌دهی به تصویر بین‌المللی کشورها و پیشبرد سیاست خارجی است. تعاملات رسانه‌ای جمهوری اسلامی ایران در ایتالیا از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است، زیرا این کشور از اعضای تاثیرگذار اتحادیه اروپا با پیوندهای فرهنگی و تاریخی عمیق با جمهوری اسلامی ایران محسوب می‌شود. بااین‌حال، چالش‌هایی مانند تمرکز رسانه‌ای، روایت‌های غالب غربی و شکاف اطلاعاتی، مسیر دیپلماسی رسانه‌ای ایران را پیچیده کرده است. این پژوهش، با بهره‌گیری از نظریه سازه‌انگاری، به بررسی تاثیر هنجارها، هویت و گفتمان‌های فرهنگی بر دیپلماسی رسانه‌ای جمهوری اسلامی ایران در ایتالیا پرداخته است. روش تحقیق کیفی و مبتنی بر تحلیل تماتیک بوده و داده‌ها از طریق مصاحبه‌های عمیق با 14 متخصص در حوزه رسانه، دیپلماسی و فرهنگ گردآوری شده است. یافته‌ها نشان می‌دهد که دیپلماسی رسانه‌ای جمهوری اسلامی ایران در ایتالیا از یک سو دارای ظرفیت‌هایی همچون پیوندهای تاریخی و فرهنگی، رسانه‌های متنوع و تولید محتوای چندزبانه است و از سوی دیگر، با چالش‌هایی مانند بحران ساختاری رسانه‌ها، همگرایی دینی در بستر رسانه، محدودیت دسترسی به رسانه‌های تاثیرگذار و روایت‌های یک‌سویه مواجه است. همچنین90 درصد از مصاحبه‌شوندگان بر اهمیت برگزاری رویدادهای فرهنگی و هنری تاکید دارند. مهم‌ترین نتایج پژوهش، شامل بحران ساختاری رسانه‌ها، نقش همگرایی دینی، افزایش تعامل رسانه‌ای جمهوری اسلامی ایران و ایتالیا، گسترش ارتباطات علمی و تقویت حضور دیجیتال و تبلیغات هدفمند در این کشور است.

from identity to discourse: an analysis of iran’s media diplomacy in italy

abstractmedia diplomacy is one of the key tools of soft power in shaping a country’s international image and advancing its foreign policy. iran’s media interactions in italy hold particular significance, as italy is an influential member of the european union with deep cultural and historical ties to iran. however, challenges such as media concentration, dominant western narratives, and an information gap have complicated iran’s media diplomacy efforts. this study, employing constructivist theory, examines the impact of norms, identity, and cultural discourses on iran’s media diplomacy in italy. the research follows a qualitative methodology based on thematic analysis, with data collected through in-depth interviews with 14 experts in media, diplomacy, and culture. findings indicate that iran’s media diplomacy in italy benefits from capacities such as historical and cultural ties, diverse media platforms, and multilingual content production. however, it also faces challenges, including a structural crisis in the media sector, religious convergence within the media landscape, limited access to influential media, and one-sided narratives. additionally, 90% of interviewees emphasized the importance of cultural and artistic events. the key findings of the study highlight the structural crisis in media, the role of religious convergence, the need for increased media engagement between iran and italy, the expansion of academic exchanges, and the enhancement of digital presence and targeted advertising in italy.